گفتار قصد كرده است ، به دست دهد . تغيير واژه پيركلوطوس به پيراكلىطوس « 1 » از اين قبيل مىباشد . 2 . تحريف در محتواى گفتار ( تحريف معنوى ) ؛ مقصود اين است كه محرّف بىآنكه در ساختار گفتار دخل و تصرفى نمايد ، معناى آن را به سويى كه مطلوب خود اوست متمايل سازد و از معنايى كه صاحب گفتار دنبال كرده است ، منحرف سازد . تحريفى كه معاويه در سخن مشهور پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله خطاب به عمار ياسر « تقتلك الفئة الباغية » انجام داد و لشكر امير مؤمنان عليه السّلام را مصداق فئهء باغيه معرفى كرد ، از قبيل تحريف معنوى است . دانستنى است كه مىتوان جعل و وضع را از قبيل تحريف لفظى و تفسير به رأى را از نوع تحريف معنوى قلمداد كرد . تحريف به‌معناى گفته شده ، شيوه متداول و شناخته‌شده‌اى است كه همواره مورد استفاده جبهه باطل عليه جبهه حق بوده است و ازاينرو پيشينه‌اى دراز دارد . به استناد آيات قرآن كريم ، يهود تنها امتى است كه در طول تاريخ پيدايش خود بيشترين لغزش را در زمينهء تحريف كلام الهى مرتكب شده است . كژاندازى يهود در زمينهء تحريف آيين الهى و تحريف گفتار حق در مقابله با مسلمانان ، در قرآن نشان داده شده است . تحريف در متون وحى اسلامى تحريف در كتاب و سنت به‌عنوان متون وحى آيين اسلام ، به دو گونهء لفظى و معنوى مقصود است . آنچه در سنت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اتفاق افتاد ، بيشتر مربوط به تحريف لفظى بوده است ؛ رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله خود در حجة الوداع ضمن هشدار نسبت به تحريف لفظى ،

--> ( 1 ) . « پيركلوطوس » به‌معناى ستوده است كه با واژه احمد و محمّد برابر مىباشد ، در حالىكه « پيراكلىطوس » به معناى تسلّىدهنده است ؛ از آنجا كه واژه نخست در متن اصلى انجيل ، بشارت‌دهنده ظهور پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله است ، تحريف‌گران مسيحى آن را به واژه دوم تغيير داده‌اند . براى توضيح بيشتر ر . ك : فصل تحريف در كتب عهدين در همين كتاب .