اين مسأله از نظر مذهب شيعه ، بلكه دين اسلام بديهى و مسلّم بوده و اجماع مسلمانان بر آن استوار است و روايات پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و پيشوايان معصوم عليهم السّلام همگى بر اين مسأله گواهى مىدهند ، هرچند برخى افراد - كه نزد مسلمانان به حساب نمىآيند - در اين مسأله مخالفت نموده‌اند . همين‌طور ترديدى نداريم كه قرآن از هرگونه كاستى نيز محفوظ مانده ، چرا كه صاحب دين ، خداوند منان حفاظت از آن را به عهده دارد ، چنان‌كه صريح قرآن و اجماع دانشمندان در همهء اعصار ، بر آن دلالت دارد و مخالفت عدّه‌اى ناچيز اعتبارى ندارد و عقل به روشنى حكم مىكند كه ظاهر رواياتى كه مىگويد : بخشى از قرآن كم شده پذيرفتنى نيست و نمىتوان بدان عمل كرد . بنابراين بايد آن روايات را تاويل نمود كه در تاويل آن چند وجه مىتوان گفت : 1 . منظور اين است كه پيش از نزول آيات ، اين نقص و كاستى رخ داده ؛ يعنى مقدّر بوده كه آن‌گونه نازل شود ، ولى نازل نشده . 2 . آيات آن‌گونه به آسمان فرود آمده ، اما بر پيامبر به همين شكل موجود نازل شده است . 3 . احاديث قدسى دچار كاستى گشته نه وحى قرآنى . » آن‌گاه مىافزايد : « به نظر من ، كاستىهايى كه در برخى روايات مطرح شده مطالبى است كه نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله محفوظ بوده و هرگز زبان بدان نگشوده است . از اين‌رو آن مطالب را تنها به جانشينان بر حق خود سپرد و آنها را آشكارا بازگو ننمود . اما آياتى كه به‌عنوان معجزه نازل شد و پيامبر آنها را آشكارا بيان نمود و بارها در سخنرانىها تلاوت نمود و بين مسلمانان ، معروف و مشهور شد - از دوران پيامبر صلّى اللّه عليه و آله تاكنون - هرگز تغيير نيافته و عوض نشده و همان‌گونه كه آن وقت بوده ، بدون هيچ تحريفى باقىمانده است . » « 1 »

--> ( 1 ) . كشف الغطاء ، كتاب الصلاة من كتاب القرآن ، مبحث هفتم و هشتم ، ص 298 - 299 .