النَّاسِ ؛ * « 1 » اى پيامبر ! آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده كاملا ( به مردم ) برسان و اگر نكنى ، رسالت او را انجام نداده‌اى و خداوند تو را از ( خطرات احتمالى ) مردم نگاه مىدارد . » پيامبر بر جان شريف خود ترسى نداشت و نگرانى او از تأثير دعوتها و پيامهايش بود ؛ مخصوصا ابلاغ ولايت و تعيين پسرعمويش حضرت على بن ابى طالب عليه السّلام به‌عنوان خليفه و امير المؤمنين بعد از خودش كه پيش‌بينى مىشد كينه‌توزيهاى بسيارى را برانگيزد و مردم به قهقرا برگشته راه ارتداد پيش گيرند . در نتيجه ، تمام كوششهايش - كه تا آن روز براى نشر اسلام انجام داده بود - به هدر رود . در اين هنگام آيهء شريفه نازل شد و به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ايمنى بخشيد كه دين اسلام را از هرگونه تزلزل و نابودى نگاه مىدارد و اين كينه‌توزان را آن‌چنان خوار و ذليل مىسازد كه در مقابل امواج حيات‌بخش اسلام ، كار مهمّى نتوانند انجام دهند . « وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ إِلَّا إِذا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ فَيَنْسَخُ اللَّهُ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللَّهُ آياتِهِ ؛ « 2 » هيچ پيامبرى را پيش از تو نفرستاديم ، مگر اين‌كه هرگاه آرزو مىكرد ( و طرحى براى پيشبرد اهداف الهى خود مىريخت ) شيطان القائاتى در آن مىكرد ، اما خداوند القائات شيطان را از ميان مىبرد ، سپس آيات خود را استحكام مىبخشيد . » به راستى پيامبران خدا - سلام الله عليهم - جز پايدارى دين خدا و سيطرهء آن بر همهء مكتبها و دوام حكومتشان در طول تاريخ چه آرزويى داشتند ؟ در مقابل ، كارشكنىها و نيرنگهاى شياطين جن و انس - كه شب و روز در پى شكست آيات خدا مىكوشيدند - تحقق اين آرمانها را دشوار مىنمود ، اما حق هميشه برتر است

--> ( 1 ) . مائده ( 5 ) آيهء 67 . ( 2 ) . حج ( 22 ) آيه 52 .