و چيزى بر فراز آن قرار نمىگيرد . خداوند بزرگ مىفرمايد : « بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْباطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذا هُوَ زاهِقٌ ؛ « 1 » بلكه ما حق را بر باطل مىكوبيم تا آن را سركوب و هلاك سازد و اين‌گونه ، باطل محو و نابود مىشود . » در حقيقت اين آيه به همهء پيامبران الهى و حقجويان جهان اطمينان خاطر مىدهد كه علىرغم نيرنگهاى دشمنان و القائات شياطين ، دين خدا پايدار مىماند و احكام حيات‌بخش الهى ، گسترهء گيتى را زير پوشش خود درمىآورد . « لا تُحَرِّكْ بِهِ لِسانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ * إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ * فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ * ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا بَيانَهُ ؛ « 2 » زبانت را به دليل عجله در خواندن آن ( قرآن ) حركت مده * چرا كه جمع كردن و خواندن آن برعهدهء ما است * پس هرگاه آن را خوانديم ، از خواندن آن پيروى كن * سپس بيان و توضيح آن ( نيز ) بر ما است . » هنگامى كه پيك وحى بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نازل مىشد ، آن‌چنان بر ضبط و حفظ دقيق قرآن حرص مىورزيد كه با شتاب آن را مىخواند ، مبادا [ كلمه‌اى ] از ميان برود و يا فراموش گردد . اين تعجيل ، پيش از آن بود كه پيك وحى ، قرائت آيه يا سوره‌اى را كه پشت سر هم نازل مىشد به پايان برساند . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از اين شتاب و سرعت ، نهى شد و حفظ و بيان قرآن براى او از جانب خداوند كريم ضمانت شد . [ « ذكر » در آيهء حفظ ] بار ديگر نگاهى به آيهء حفظ مىافكنيم : « إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ ؛ « 3 » ما قرآن را نازل كرديم و خود ما به‌طور قطع نگهدار آنيم . » در اين‌جا اين ايراد از سوى مخالف مطرح شده كه احتمال دارد منظور از « ذكر » پيامبر صلّى اللّه عليه و آله باشد نه قرآن چون پيامبر تذكردهنده است همان‌گونه كه در جاى ديگر

--> ( 1 ) . انبياء ( 21 ) آيه 18 . ( 2 ) . القيامه ( 75 ) آيه‌هاى 16 - 19 . ( 3 ) . حجر ( 15 ) آيهء 9 .