روايت مىكند كه امام قرائت كرد : « وَ إِذا تَوَلَّى سَعى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيها وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ بظلمه و سوء سيرته وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْفَسادَ ؛ « 1 » و هنگامى كه روى برمىگرداند ( و از نزد تو خارج مىشود ) در راه فساد در زمين ، كوشش مىكند و حرث و نسل را / با ستم و بدرفتارىاش / نابود مىسازد و خداوند فساد را دوست نمىدارد . » پيداست ، امام چگونگى نابود كردن را توضيح مىدهد كه با سوزاندن و گذاشتن شمشير بر گردن مردم نيست ، بلكه با جور و ستم و بد اداره كردن تحقق مىيابد . 2 . باز - با سند خود - از امام موسى بن جعفر عليهما السّلام روايت مىكند كه امام عليه السّلام تلاوت كرد : « أُولئِكَ الَّذِينَ يَعْلَمُ اللَّهُ ما فِي قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ فقد سبقت عليهم كلمة الشّقاء و سبق لهم العذاب وَ قُلْ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغاً ؛ « 2 » آنها كسانى هستند كه خدا ، آنچه را در دل دارند مىداند از آنان اعراض كن و آنها را اندرز ده / كه هم كلمهء بدبختى بر آنان پيشى گرفته و هم عذاب بر آنان پيشى گرفته است / و با بيانى رسا نتايج اعمالشان را به آنها گوشزد نما . » علامهء مجلسى مىگويد : « بر فرض كه اين حديث ، درست باشد ، امام عليه السّلام مىخواهد آيه را تفسير كند و دليل اعراض را مشخص نمايد . » امّا نورى در پاسخ او مىنويسد : « ظاهر سياق حديث ، نشان مىدهد كه اين اضافى جزء قرآن است و نه تفسير آن . » « 3 » لكن ظاهر حديث كاملا موافق نظر مجلسى است كه به جايگاه سخنان امامان به خوبى آگاهى دارد ، بر خلاف پندارها و تخيّلات افرادى همچون نورى . 3 . و از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه قرائت نمود : « ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ

--> ( 1 ) . كافى ، ج 8 ، ص 289 ، شمارهء 435 و آيهء 205 سورهء بقره ( 2 ) . ( 2 ) . كافى ، ج 8 ، ص 184 ، شمارهء 211 و آيه 63 سورهء نساء ( 4 ) . ( 3 ) . فصل الخطاب ، ص 275 .