د ) آيهء دهم سورهء منافقون « وَ أَنْفِقُوا مِنْ ما رَزَقْناكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْ لا أَخَّرْتَنِي إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ فَأَصَّدَّقَ وَ أَكُنْ مِنَ الصَّالِحِينَ . » « 1 » قرّاء سبعه - به جز ابو عمرو - « اكن » قرائت كرده‌اند چون عطف شده به محلّ « اصّدّق » كه به‌عنوان جواب تمنّى مجزوم است ، زيرا معنايش اين است كه اگر مرگ مرا به تأخير اندازى صدقه داده و از صالحان خواهم شد . ولى ابو عمرو ، به نصب [ و اكون ] خوانده كه عطف شده به لفظ « فاصّدّق » كه به اضمار « ان » منصوب گشته است . اين سخن بزرگان ادب و تفسير ، همانند « مكى بن ابى طالب » ، « زمخشرى » و ديگران است و كتابهاى نحو همگى شهادت مىدهند كه هرگاه جواب تمنى بعد از « فاء » باشد معطوف بر آن مىتواند منصوب يا مجزوم باشد . آرى ! قرآن براساس شيوه‌هاى زيباى ادب رفيع ، پايه‌ريزى شده ، اما چه بايد كرد كه شبكور ، شبانگاه چشم باز مىكند ! 19 - سورهء ساختگى ولايت ! يكى از بافته‌هاى عوامانه و بسيار پيش پاافتاده ، عباراتى است كه نويسندهء كتاب « دبستان المذاهب » به يك گروه ناشناس شيعه كه به پندار خام او آنها معتقد به تحريفند نسبت داده ، مىنويسد : « برخى شيعيان مىگويند ، عثمان مصحفها را سوزاند و سوره‌هايى كه در فضيلت اهل بيت عليهم السّلام نازل شده بود از جمله سوره زير را ساقط كرد . بعد از بسم الله « يا ايها الذين آمنوا آمنوا بالنورين انزلناهما يتلوان عليكم آياتى و يحذرانكم عذاب يوم عظيم . . . . ان الذين يوفون بعهد اللّه و رسوله فى آيات لهم جنات النعيم * و اصطفى من الملائكة و الرسل و جعل من المؤمنين اولئك فى خلقه يفعل اللّه

--> ( 1 ) . از آنچه به شما روزى داديم انفاق كنيد ، پيش از آن‌كه مرگ يكى از شما فرا رسد و بگويد : پروردگارا ! چرا مرگ مرا مدّت كمى به تأخير نينداختى تا صدقه دهم و از صالحان باشم .