حالى كه افسرده خاطر باشد بامداد كرده در حالى كه بر پروردگارش خشمگين است و هر كس شكايت كند مصيبتى را كه بر او فرود آمده پس همانا شكايت مىكند پروردگارش را و هر كس در برابر ثروتمندى كوچكى كند تا چيزى به او برسد از آن ثروتمند دو سوم دينش رفته و هر كس از اين امت وارد آتش شود از كسانى كه قرآن را خوانده‌اند او از آنانست كه آيات خدا را بريشخند گرفته و آن چهار كه در اطراف آن چهار است اين است كه به هر كس هرطور رفتار كنى با تو چنان كنند ، و هر كس مالك شود مستبد شود و هر كس مشورت نكند پشيمان گردد و تهى دستى مرگ بزرگى است . يعقوب بن شعيب گفت : از حضرت ابى عبد اللَّه شنيدم كه ميفرمود خداى عز و جل بسوى آدم وحى فرستاد كه همانا من تمام كلمات را براى تو در چهار كلمه گرد آوردم . عرضكرد خدايا آن چهار كلمه چيست ؟ فرمود يكى براى من است يكى براى تو يكى هم ما بين من و تو است يكى ما بين تو و مردم است . عرضكرد خدايا براى من بيان فرما تا به آنها عمل كنم فرمود : اما آن كلمه كه براى من است پس عبادت كنى تو مرا و چيزى را شريك من قرار ندهى و اما آنچه كه براى تو است پس ترا پاداش كردار و عمل دهم در هنگامى كه نيازمند بسوى آن هستى و آنچه كه در ميان من و تو است پس بر تو است دعا كردن و بر من است اجابت نمودن و آنچه كه ميان تو و مردم است راضى شوى براى مردم آنچه كه خود به آن خوشنود ميشوى . روايت شده كه همانا خدا ميفرمايد : اى پسر آدم ! در تمام روزها روزى تو ميرسد و تو افسرده خاطرى ولى از عمر تو كم مىشود و حال اينكه غمگين نيستى جستجو ميكنى چيزى را كه ترا سركشى مىكند و در پيش تو است آنچه كه ترا كافى است .