العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )
435
بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )
خدا را در عزيزترين نفسها « 1 » بر خودتان و دوستترين آنها بسوى شما زيرا كه خدا راه حق را آشكار كرده و راههايش را روشن نموده ، عاقبت شما يا بدبختى لازمه يا خوشبختى هميشگى است پس در روزهاى نابودى براى روزهاى هميشگى توشه بر گيريد كه شما رهنمائى بتوشه شدهايد و مأمور بكوچ گرديدهايد و وادار به سير كردن شدهايد زيرا كه شما مانند مسافرينى هستيد كه نمىدانند به كجا ميروند . آگاه باشيد با دنيا چكار دارد كسى كه براى آخرت آفريده شده ، با مال چه مىكند كسى كه به زور از او گرفته مىشود فقط حساب و وزرش به گردن او ميماند . بندگان خدا همانا براى آنچه را كه خدا وعده كرده ترككنندهاى نيست و نه هم در چيزى كه نهى كرده از او از بدى ميلكنندهايست ، بندگان خدا بترسيد از روزى كه به كردارها رسيدگى مىشود و در آن روز زمين لرزهها فراوان مىشود ، در آن روز كودكان پير مىشوند ، بدانيد اى بندگان خدا كه بر شماست نگهبانى از نفسهايتان و جاسوسانى از اعضايتان و نگهدارندهگان راستگو نگهدارى ميكنند اعمالتان را و نفسهاى شما را مىشمارند ، تاريكى شب تاريك شما را از آن نگهبان پنهان نميكند ، پنهان نميكند شما را درهاى بزرگ زمانى كه بسته شود . همانا فردا بامروز نزديك است روز با آنچه كه دارد ميرود ، فردا مىآيد با آنچه كه پنهانى در او نيست ، چنين باشد كه هر مردى از شما بتحقيق رسيده از زمين خانه تنهائيش را و محل فرود آمدن قبرش را . پس واى بر او از خانهى تنهائى و منزل وحشتش و جدائى و غريبيش و گويا صيحه شما را خواهد آمد و ساعت شما را فرا گيرد و آشكار شويد براى داورى حكم بتحقيق دور شود از شما باطلها و بر طرف شود بيماريها ، بشما حقايق
--> ( 1 ) مراد نفس مطمئنه است .