العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

374

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

اين مطالب را فهميديد بدعتها و زورسازيها را ميتوانيد بفهميد . و بدانيد كه به خدا و رسولش افتراها بسته‌اند و قرآن را تحريف كرده و از مجراى خود بدر برده‌اند و ميدانيد چگونه خداوند هدايت كرده است آنها را كه هدايت يافته‌اند ، مبادا كسانى كه حقيقت را نمىدانند شما را بنادانى برانند ، علم و حقيقت قرآن را كس نداند كه چيست و مقصود حقيقى كدام است جز كسى كه طعم آن را چشيده و بواقعيت آن رسيده و با دانش آن نادانى خود را بر طرف ساخته و بوسيله آن دانسته آنچه گذشته و از دست رفته و زنده شده بوسيله‌ى آن پس از مردنش و نام خود را پيش خداى عز ذكره در دفتر حسنات ثبت كرده و از دفتر بديها بدر نموده و بدان برضوان خداى تبارك و تعالى رسيده و آن را از نزد اهلش بخصوص بجوئيد زيرا كه آنان نور ويژه‌اى باشند كه از آن بايد پرتو گرفت و امامانى هستند كه به آنها اقتدا شود آنان حيات و رواج دانشند و مايه مرگ و نابودى جهلند ، آنانند كه قضاوتشان شما را از علم و دانشان با خبر مىكند و خاموشى آنان گواه منطق فرزانگى آنهاست ، برونشان از درونشان حكايت دارد با دين و مقرراتش مخالف نيستند و در آن اختلافى ندارند ، آن دين ميان آنان گواهيست صادق با اينكه دم بسته گوياست ، پس آنان گواهان بر حق و خبرگزاران راستگويند ، نه با حق مخالفند نه در آن اختلافى دارند ، آنان در پيشگاه خدا سوء پيشينه ندارند و قضاوت درست خداى عز و جل در باره‌ى آنان صادر شده ، در همين يادآورى خوبى است براى ياد آوران . حق را درك كنيد هر گاه آن را بشنويد بطورى كه مورد عمل و رعايت سازيد نه براى محض اينكه آن را ياد بگيريد و نقل كنيد زيرا كه راويان و ناقلان قرآن بسيارند و مراعات‌كنندگان قرآن و عمل‌كننده‌هاى بدان اندكند . وَ اللَّهُ الْمُسْتَعانُ . 35 - از شريح قاضى روايت شده كه حضرت امير المؤمنين عليه السلام روزى بيارانش