العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )
337
بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )
و مشقتى به او نرسيده و در نگهدارى آنچه كه آفريده هيچ مانعى براى او پيش نيامده ، در اجراى كارها و تدبير آفريدگان هيچ ملامت و كدورت و سستى به او روى نياورده بلكه دانش او در همهى آنها جاريست و به آنها احاطه دارد ، عدالت و دادگرى او آنها را فرا گرفته و فضل و كرمش شامل حالشان شده و از تقصيرشان بواسطهى درك نكردن آنچه كه شايسته مقام اوست در گذشته . بار خدايا توئى سزاوار وصف نيكو و لايق شمارش نعمتهاى بىپايان ، اگر به تو آرزومنديم تو برتر و بزرگترى از آنكه آرزو ميكنيم و اگر برحمت تو اميدواريم تو برتر و بزرگترى از آنكه اميدواريم ، بار خدايا تو مرا قدرت دادى در آنچه كه جز تو را به آن ستايش نگفته بجز تو به آن بر كسى ثناگو نميباشم و به آن بمواضع حرمان و نوميدى و جاهاى شك و بدگمانى رو نمىآورم و از ستايشهاى آدميان و درود بر آنها كه پرورده شدند زبانم را نگاهداشتى ، بار خدايا هر درود گويندهاى را بر ستوده شده توقع اجر و مزدى است و من به تو اميدوارم كه دليل و راهنمائى بر توشههاى رحمت و گنجهاى آمرزش ، بار خدايا اينجا جاى كسى است كه تو را يكتا دانسته بيگانگى كه خاص تو است و براى اين سپاسگزاريها كسى را جز از تو سزاوار نديده ، فقر و نياز من بسوى تو است كه بدبختى آن را جبران و تلافى نميكند مگر فضل و احسان تو و سختى آن را بر طرف نميگرداند مگر وجود و بخشش تو پس در اين مقام رضا و خوشنودى خود را بما ارزانى فرموده و دستهاى ما را بسوى غير خود دراز مفرما زيرا تو قادر و توانا هستى از هر چه كه خواهى . 18 - پاسخ آن حضرت ( ع ) براى يهودى مردى از يهود بسوى امير المؤمنين على عليه السلام آمد سپس عرض كرد : اى امير المؤمنين پروردگار ما كجاست پس حضرت فرمود : اى يهود در كجا نيست پروردگار ما كه در آنجا باشد همانا به چيزى ميگويند در كجاست كه نباشد