نزديك بهم ، بر او پوشيده نميباشد صدائى كه در افق و گوشهء آسمان از رعد مىآيد و برقهاى ابر كه پراكنده و نابود ميگردد و برگى كه به زمين مىافتد و آن را بادهاى جهنده كه به سقوط ستارگان نسبت مىدادند و باريدن باران از جاى خود دور ميگردانند ، ميداند كه هر دانه‌ى باران كجا افتاده و كجا قرار ميگيرد و مورچه‌ى ريز از كجا ميكشد و بكجا ميبرد و روزى پشه را چه چيز بس مىكند و ماده در شكمش چه بار دارد . و سپاس سزاوار خداونديست كه پيش از آنكه كرسى يا عرش يا آسمان و زمين ، جن و آدمى پديد شود بوده است كه بانديشه و خيال دريافته نميگردد ، درخواست‌كننده‌اى او را بى خبر نميكند و بخشش او را اندك نمينمايد ، به چشم ديده نميشود ، نميتوان گفت در كجا است و بمانند آن تعريف نميشود ، بهمكارى عضوى نمىآفريند ، بحواس درك نميگردد ، بمردم قياس نميشود . او خدائيست كه با موسى سخن گفت سخن گفتنى ، از نشانه‌هاى بزرگش به او نشان داد بدون اعضا و كارفرما ، بدون گويائى زبانكها بلكه اگر تور است ميگوئى اى كسى كه براى توصيف پروردگارت به خود زحمت ميدهى تعريف كن جبرئيل ، ميكائيل و سپاه فرشتگان مقرب درگاه خداوند را كه در غرفه‌هاى پاك و پاكيزه جايگزينند . سرها به زير افكندند و خردهايشان حيران و ناتوانست از اينكه بهترين آفرينندگان را وصف نمايند ، كسانى بصفات درك ميشوند كه داراى شكلها و ابزارها هستند و آنكه مدتش سر آيد زمانى كه پايانش به نيستى بكشد ، پس خدائى جز او نيست روشن گردانيده است هر تاريكى را بنورش و هر روشنى را به سبب تاريك كردن خويش تاريك نموده . 14 - از سخنرانيهاى آن حضرت عليه السلام است در توحيد اين سخنرانى از اصول دانش و قواعد خداشناسى است كه خطبه‌اى اين مطالب را گرد نياورده يكتا نمىداند او را كسى كه چگونگى براى او معين نمايد ،