العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )
317
بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )
توانگرى وجود داشته ، اوست آفريننده و اختراعكننده آفريدگان بىسابقه و مانند ، ارث برندهى آنان پايدار و برقرار ، اوست معبود خلايق و روزى دهندهى آنان ، خورشيد و ماه در جستجوى رضاى او در گردشند ، هر تازهاى كهنه ، هر دورى را نزديك ميگردانند ، روزىشان را بخش مىكند نشانهها و كردارشان . شماره نفسهايشان را ، خيانت ديدگانشان را و آنچه كه در سينههايشان پنهانست از نهانيها جاى استقرار و محل آنها را در رحم مادران و آشكارشدنشان را در دنيا تا پايان كارشان دانسته و حساب كرده . او خدائيست كه كيفرش در عين گسترش رحمتش بر دشمنانش سخت است و رحمتش گسترش پيدا كرده براى دوستانش در عين حال عذاب چيره است بر هر كس كه بخواهد پيروز شود ، نابود مىكند كسى را كه بخواهد با او ستيز كند ، خوار مىكند كسى را كه از او دورى نمايد ، پيروز است بر كسى كه با او دشمنى ورزد . هر كس بر او توكل كند او را بس است ، هر كس از او درخواست نمايد به او مىبخشد ، هر كس به او وام دهد وامش را ميپردازد ، هر كس سپاسگزاريش كند پاداش دهد . 11 - بخشى از سخنرانى آن حضرت عليه السلام سپاس خداوندى راست كه آفرينندهى بندگانست و پهنكنندهى زمين ، روانكنندهى آب فراوان در زمينهاى پست ، رويانندهى گياهان در زمينهاى بلند است اول بودن او را ابتداء و هميشهگى او را پايان و بسر رسيدن نيست ، او است اول كه هميشه بوده و پايندهء كه انتها ندارد ، پيشانيها براى او به خاك رسيده و سجده كردهاند ، لبها بتوحيد و يگانگى او هم آوازند ، اندازهى چيزها را هنگام آفريدن هر يك معين فرموده تا خود از مانند بودن به آنها امتياز داشته باشد ، انديشهها او را با حدود و حركات و اعضاء و ابزارها نميتواند تعيين كند ،