گفته نميشود كى بوده و معين نمىشود تا كى خواهد بود . « آشكار است كه نميتوان گفت از چه آشكار شده » پنهانست كه گفته نميشود در چه چيز پنهانست ، جسمى نيست كه بر او بنگرى وزير پرده نيست كه چيزى بر او احاطه داشته باشد ، نزديك بودنش بچيزها به چسبيدن نيست ، دور بودنش بجدائى از اشياء نيست ، نگاه كردن زير چشمى بندگان از او پوشيده نيست و نه تكرار و چند بار گفتن سخنى و نه نزديك شدن به تپه‌ى خاكى و نه برداشتن گامى در شب تار و نه در شب تاريك آرمنده كه ماه روشنى دهنده بر آن سايه مىاندازد و خورشيد داراى نور از پى مىآيد . در غروب و طلوع و در گردش ايام روزگارها از آمدن شب و رفتن روز پيش از هر پايان و مدت و پيش از هر شمردن و شمارى بوده است ، بلند و منزه است از اينكه تعيين‌كنندگان حدود و اندازه‌ها و نهايت و اطراف و جوانب و تهيه‌ى جاها و قرار گرفتن در مكانها را به او نسبت دهند ، حد و اندازه شايسته‌ى آفريدگانش باشد و به غير خدا نسبت داده مىشود ، موجودات را از روى اصول و مبادى و نمونه‌ى ازلى و ابدى نيافريد بلكه آفريد آنچه را كه آفريد و حدش را تعيين نمود و به آنچه كه پديد آورد صورت و شكل داد و صورتش را نيكو و مناسب گردانيد . هيچ چيز را در برابر او سركشى نيست و از پيروى چيزى سود و بهره‌اى نصيب او نميگردد ، دانائى او بمردگان گذشته مانند دانائى او است بزندگان بجا مانده و دانائى به آنچه كه در آسمانهاى بلند است مانند دانائيش به آنچه كه در زمينهاى زيرين است . 12 - و بخشى از سخنرانى آن حضرت عليه السلام خداى تعالى را كارى از كار ديگر باز نميدارد ، زمان او را عوض نميكند ، مكانى او را در بر نميگيرد ، زبانى نميتواند او را تعريف كند ، شماره دانه‌هاى باران ، ستاره‌هاى آسمان آنچه باد در هوا پراكنده كند ، حركت مورچه