العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

313

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

آنها و آشنا بود بچيزهائى كه پيوسته‌اند به آن اشياء و به نواحى و گوشه‌هاى آنها . بعد خداى سبحان جو لا يتناهى را شكافت و اطراف و گوشه‌هاى آن را باز نموده و بالاى فضا هوا و جاى خالى را آفريد پس در آن آب كه موجهايش متلاطم و پى در پى بود و از بسيارى رويهم مىغلطيد جارى كرد آن آب را بر پشت باد تندى كه نيرومند و با صداى بلند بود بر نشاند پس بباد فرمان داد آن آب را باز گرداند و محكم نگاهش دارد و باد را تا سر حد آب نگاه داشت و در جايگاه آن آب قرار داد هوا در زير آن باد باز و گشاده و از بالايش آب ريخته شده آنگاه باد ديگرى را آفريد و جاى وزيدن آن را عقيم كرد و آن را قرار داد كه هميشه ملازم حركت دادن آب باشد ، وزيدن آن را تند كرد و سرچشمه هستيش را دور دست گردانيد پس آن را به حركت دادن و برهم زدن آن آب فراوان و برانگيختن و بلند كردن موج درياها فرمان داد ، پس آن باد آب را بشدت حركت داده مانند مشك جنبانيد و بهم زد و به آن تند وزيد مانند وزيدنش در جاى خالى و وسيع كه اول آن را بآخرش باز گرداند و ساكنش را بمتحرك آن تا اينكه انبوهى از آن آب بالا آمد و آن قسمتى كه متراكم و بر رويهم جمع شده بود كف كرد . پس خداوند متعال آن كفها را در جاى خالى وسيع و فضاى گشاده بالا برد هفت آسمان را پديد آورد زيرا آسمانها موجى قرار داد تا از رسيدن و ريزش ممنوع باشد و بالاى آنها سقفى كه محفوظ است و بلند بدون ستون‌هائى كه نگاه دارد و بدون ميخ كه آنها را منظم داشته باشد آنگاه آسمانها را بزينت ستارگان و روشنى نور افكنها آرايش داد و در آنها چراغ نور افشان خورشيد و ماه درخشان را بجريان انداخت در حالتى كه در فلكى است دور زننده و سقفى سيركننده و لوحى متحرك . آنگاه ميان آسمانهاى بلند را باز نمود و بانواع گوناگون از فرشته‌گان خود پر نمود گروهى از آنان در حال سجودند و ركوع نميكنند و برخى در