العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

273

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

كه راه چاره‌اى ندارند و خود را براى خواستن آماده نكرده‌اند ، ارزاقشان را بده زيرا كه آنان بندگان خدايند پس بواسطه نجات آنان به خدا نزديك شو و ملاحظه‌ى آنها را در خوراك و حقوقشان بنما زيرا كه كردار شايسته مىشود به نيت‌هاى راست بعد نفسهاى مردم آرام نمىشود يا اينكه بعضى از آنان براى اينكه تو حقوقشان را در پشت سر ادا كرده‌اى بدون آنكه پيش تو حاضر باشند و نيازمنديشان را ياد آورى كنند و اين كار براى حكمرانان سنگين است و تمام حقايق سنگين است ولى خدا سبك مىكند آنها را بر گروهى كه سرانجام را مىجويند و خود را به شكيبائى و اميد دارند و اطمينان دارند به آنچه كه خدا وعده داده براى كسى كه شكيبائى كرده و به حساب آورده ، پس تو از آن باش و كمك از خدا بخواه و قرار ده از براى نيازمندان پاره‌اى از وقت خود را ، بعد اجازه ورود بر آنان ده و در مجلس همگانى با آنان بنشين براى خدائى كه ترا بلند كرده فروتنى كن ، دژبانان را دستور ده كه با آنان كارى نداشته باشند بر ايشان در مجلس خود كوچكى و نرمش ميكنى برايشان در سايه خود در مراجعت ، و روبرو شدن با تو تا سخن را نانشان بىلكنت زبان سخن گويند ، زيرا كه من از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم بارها شنيدم كه ميفرمود : هرگز پاك و آراسته نيست امتى كه حق ناتوان بدون ترس و بيم از توانا گرفته نشود پس درشتى و ناهموارى و آداب سخن ندانستن را از آنان تحمل كن و به روى خود نيار كه خدا بر تو اطراف رحمتش را ميگشايد و باعث مىشود براى تو پاداش اهل طاعت خدا را آنچه مىبخشى بخوشروئى ببخش و اگر هم نمىبخشى با مهربانى و عذر خواهى جلوگيرى از بخشش كن و در آنجا فروتنى كن زيرا كه خداوند فروتنان را دوست دارد و بايد گرامىترين يارانت بر تو نرمترين آنها و نيكوترين‌شان در مراجعه و مهربانترينشان بناتوانان ان شاء اللَّه . بعد قسمتى از كارهايت را ناچارى كه خودت دست‌اندركار باشى قسمتى از آن كارهائى كه نويسندگان تو از انجام دادنش ناتوانند و بعضى از آنها انجام