نمىآيد مگر بسعى و كوشش و يارى خواستن از خدا و وادار كردن نفس را بر لزوم حق و شكيبائى از آنچه بر او سخت و آسانست . پس از سپاهيانت برگمار براى خدا و رسول و امامت كسى را كه پند پذيرتر و پاكدلتر است از همه و بردبارتر و داناتر ، سياستمدارتر از كسانى كه در خشم كندى مىكند ، پوزش را ميپذيرد ، بناتوانان مهربانتر ، بر نيرومند برترى مىجويد از كسانى كه با آنان مدارا نميكند ، او را سستى از پا در نمىآورد بعد خود را به صاحبان شرف و آبرو كه از خانواده‌هاى ريشه‌دار و خاندان شايسته و داراى سابقه‌ى درخشانند بچسبان . بعد همنشينى با جنگجويان و دليران و بخشندگان و جوانمردان كن زيرا كه آنان جامع بزرگوارى و كرمند و گروهى از مردمند كه رهنمائى بخوش‌گمانى به خدا و ايمان آوردن بمقدرات او ميكنند بعد جستجوى كارهايشان را كن آنسان كه پدر در جستجوى كار پسرش مىباشد و نيكيهائى را كه به آنان كرده پيش خود بزرگ شمار و مهربانى را كه به آنان پيمان بسته‌اى كوچك مشمار اگر چه اندك باشد زيرا كه آن سبب خوشبينى آنان نسبت به تو مىشود و يارى كردن در كارهاى كم اهميت را براى كارهاى پر اهميت وامگذار زيرا كه در لطف كم تو جايى دارد كه از آن بهره مىبرند و براى كارهاى بزرگ تو جايى نيست كه بىنياز از آن شوند ، بايد برترين فرماندهان ارتش تو كسى باشد كه همكارى كند بسربازان و ببخشد بر آنان باندازه‌اى كه خود و خانواده‌شان در آسايش باشد تا در جنگ با دشمن يك دل باشند بعد نامه بنويسند و اطلاع دهند ايشان را در بخششى كه به آنان شده و گرامى داشتن مر آنها را و در چشم داشتن بگشايش و اين كار ثابت مىشود به نيكى كردار و مهربانى زيرا توجه تو بر ايشان دلهايشان را بسوى تو توجه دهد . و همانا بهترين چشم روشنى براى حكمرانان انتشار دادگرى در شهرهاست و آشكار نمودن دوستى رعيت است زيرا كه دوستيشان آشكار نمىشود مگر بسلامت