العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

261

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

ندارند اينان را براى نهان و آشكارت انتخاب كن . و بايد برگزيده‌ترين وزيرانت كسى باشد كه سخن تلخ حق را بيشتر به تو گويد و احتياطكننده‌ترين آنان در برابرى ناتوانان و كمتر تو را در گفتارت بستايند از آنچه كه خداوند براى دوستانش خوش ندارد زيرا كه آنان ترا در برابر حق نگهدارند و تو را بر آنچه كه فائده‌اش به تو برميگردد بينا كنند ، خودت را بمردمان پارسا و درست و صاحبان خرد بچسبان و آنان را وادار كن كه در ستايش تو گزافه نگويند و از اينكه نادرستى را انجام نداده‌اى ترا شادمان نكنند زيرا كه ستايش فراوان خود پسندى و غرور آورد و پذيرفتن اينها سبب خشم خدا شود . خوب و بد در پيش تو يكسان نباشد كه برابر شمردن اين دو بىميل كند مردمان نيك را در نيكى نمودن و بدان را به بد كردن وادار نمايد و هر يك از ايشان را باندازه‌ى خودش پاداش و كيفر ده تربيتى است از تو كه خدا تو را به آن بهره دهد و يارانت نيز از آن بهره برند . بعد بدان كه چيزى بهتر براى خوشبينى حكمران برعيتش از نيكى به آنان و سبك نمودن هزينه‌ى بر آنان و رنجش نداشتن از آنان بر چيزى كه حقى به آنها ندارد نيست پس بايد در اين باب كارى كنى كه رعيت به تو خوشبين شود ، زيرا خوش‌بينى رنج فراوانى را از تو دور كند و همانا سزاوارترين كسى كه بايد به او خوش‌بين باشى كسى است كه بيشتر به او نيكى كرده‌اى و سزاوارترين كسى كه بايد به او بدبين باشى كسى است كه با او بد راه رفته‌اى پس بشناس اين مرتبه كه بر سود و زيان تو است كه بينائى ترا زياد در نيكوكارى و فراوانى خوبى در پيش همگان با آن پاداشى كه خدا براى تو در قيامت واجب مىكند و نبايد روش شايسته‌اى كه كه بزرگان اين امت انجام داده‌اند و مردم انس به آن پيدا كرده‌اند و صلاح رعيت بر آن بوده درهم‌شكنى . و مبادا بوجود آورى روش و طريقه‌اى را به روش پيشينيان زيان رساند .