گرفته از آنها كه ما نميدانيم كه پذيرفتن هر چيزى كه از اينها بر تو دشوار آمد بر نادانى خود حمل كن آن را و همانا تو نادان آفريده شدى بعد دانا شدى و چقدر نادانيهايت زياد است و انديشه‌ات در نادانيها سرگردان و بينائيت در آن گمراه بعد مىبينى او را ، چنگ بزن بخدائى كه ترا آفريده و روزى داده ، بشرى مساوى قرار داده ، اعتمادت بايد بر او ، ميلت بسوى او و بيمت از او باشد . پسرم هيچ كس مانند پيامبر ما از خدا خبر نداده پس او را در راهنمائى پيشرو و در نجات پيشوا قرار ده ، همانا من در اندرز دادن تو كوتاهى نكردم و فكرت در باره‌ى خود بجاى فكر من نسبت به تو نميرسد . پسرم اگر براى خداى تو شريكى مىبود فرستادگانش مىآوردند و مسلم تو نشانه‌هاى سلطنت و كشور آن شريك را مىديدى و مىشناختى چگونگى و كردارش را ، ولى خداى تو خداى واحد است آنسان كه خودش معرفى كرده هيچ كس با او در پادشاهيش مخالفت نميكند و با او در اين باب گفتگو نمىكند و او آفريننده‌ى همه چيز است و او بالاتر از اينست كه دل و چشم پروردگارى او را ثابت كند و هر گاه تو به اين اوصاف پى بردى پس انجام ده آنسان كه از مانند توئى با كوچكى قدر و منزلت و كمى قدرت و بزرگى نياز تو بسوى او است چنان كه سزاوار ميدانى كه انجام دهى مانند آن را در فرمانبردارى و ترس و بيم از خشم او زيرا او به تو فرمان بد نمىدهد و جلوگيرى نميكند مگر از بدى و زشتى . پسرم ! من ترا آگهى دادم از دنيا و حالش ، ناپايداريش ، دگرگونيش بسوى مردمانش و آگهى دادم ترا از آخرت و آنچه را كه براى اهلش آماده شده و براى تو مثلها زدم همانا مثل كسى كه دنيا را با چشم بصيرت ديده مانند گروهى است كه كوچ كرده‌اند از منزل ويران بسوى منزلى آباد و سختى