زيرا كه هر كس لغزش مؤمن را نبخشد خداوند از لغزش او در نمىگذرد در روز قيامت و او را رسوا كند در خانه‌ى خودش و حديث كرد مرا پدرم از پدرانش از على عليه السلام كه آن حضرت فرمود : خداوند از مؤمن پيمان گرفته كه در سخنش تصديق نكند و بدشمنش انصاف ندهد و بر اينكه غضبش را مداوا نكند مگر برسوائى نفسش ، زيرا كه هر مؤمنى دهنش بسته شده است و اين كار براى مدت كوتاهيست و آسايش طولانى و پيمان مؤمن را خدا بر چيزهائى گرفته كه آسان - ترين آنها مؤمنى است مانند خودش سخن او را ميگويد ستم مىكند و حسد مىورزد او را و شيطان او را گمراه كند ، سلطان دنبالش را ميگيرد لغزشهايش دنبال كند و نيز كافر بخدائى كه آن مؤمن به او ايمان آورده ريختن خون آن مؤمن را دين پندارد و مباح دانستن آبرويش را غنيمت شمارد پس بقائى بعد از اين گرفتارىها براى مؤمن نيست . اى عبد اللَّه حديث كرد مرا پدرم از پدرانش از على از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم كه فرمود : جبرئيل بر من نازل شد ، سپس گفت : اى محمّد همانا خداوند سلامت مىرساند و ميگويد دوست داشتم براى مؤمن نامى از نامهايم را او را مؤمن نام نهادم پس مؤمن از من است و من از اويم پس هر كس مؤمنى را توهين كند به من براى جنگ رو آورده . اى عبد اللَّه پيامبر بعلى فرمود : با مرديكه سرشت او را نمىدانى جدال مكن اگر پاك سرشت باشد خداوند دوستش را خوار نميكند و اگر ناپاك سرشت باشد همان سرشت پست او را كفايت مىكند زيرا اگر كوشش كنى كردارش را بيشتر كند در فرمان‌بردارى خداى عز و جل قدرت بر آن پيدا نميكنى . اى عبد اللَّه و نيز على از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم نقل كند كه فرمود : كمترين كفر اين است كه مرد سخنى از برادرش بشنود آن سخن را بر زيان او نگهدارى كند اراده كند كه با آن سخن او را رسوا كند ، بهره‌اى بر ايشان در آخرت نيست .