اى عبد اللَّه على عليه السلام فرمود : كسى كه بگويد در باره‌ى مؤمنى آنچه را كه ديدگانش ديده و گوشهايش شنيده كه او را پست كند و مروتش را درهم كوبد پس او از كسانى است كه خداى عز و جل فرموده : إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ « 1 » . اى عبد اللَّه على عليه السلام فرمود : كسى كه سخنى از مؤمنى نقل كند كه مروتش را درهم كوبد و او را نكوهش كند خداوند او را بگناهش نابود كند تا اينكه از آن كرده بيرون آيد و هرگز از آن خلاصى ندارد و هر كس بر برادر مؤمنش شادى برساند بر آل پيامبر سرور و شادى رسانده و هر كس بر آل رسول سرورى وارد كند پس بر رسول خدا سرور وارد كرده و هر كس رسول خدا را شاد نمايد خدا را شادمان كرده و آنكه خدا را شاد كند پس بر خداست كه او را وارد بهشت كند . بعد من ترا وصيت ميكنم بپرهيزكارى خدا و اطاعتش و چنگ زدن بريسمانش زيرا كه هر كس بريسمان خدا چنگ زند بسوى راه راست راهنمائى شده ، بپرهيز خدا را و اختيار مكن كسى را بر رضاى خدا زيرا كه آن وصيت خداى عز و جل است بسوى آفريدگانش پذيرفته نميشود از ايشان غير آن وصيت و جز آن وصيت چيزى بزرگ شمرده نميشود بدان كه مردم به چيزى بزرگتر از تقوى موظف نيستند زيرا كه تقوى وصيت ما اهل بيت است پس اگر ميتوانى كه نرسى به چيزى از دنيا كه بخواهى از آن چيز فردا پرهيزكار باش . 12 - كتاب اربعين - در قضاء حاجتهاى مؤمنان با حذف اسنادش تا محمّد بن على بن الحسين كه فرمود چون حضرت امام حسين عليه السلام آماده سفر كوفه شد ابن عباس آمد و او را سوگند به خدا و رحم داد كه در كربلا كشته مىشود حضرت فرمود من آگاهترم از تو بقتلگاهم و روزى من از دنيا جز جدائى از آن نيست ،

--> ( 1 ) سوره نور آيه 19 آنان كه دوست دارند كه زشتىها را آشكار كنند در باره‌ى مؤمنان برايشان عذاب دردناك است .