چهارم - ابن عباس گفت : شنيدم كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم در سخنرانيش فرمود : اى گروه مردمان براى شما احكامى است برويد بسوى احكام‌تان و براى شما سرانجاميست برويد بسوى سرانجامتان ، همانا مؤمن ميان دو ترس قرار گرفته يكى روزى كه بر او گذشته نميداند خدا در باره‌ى آن روز چه قضاوت مىكند و روزى كه باقيمانده نميداند خدا با او چه مىكند ، پس بايد بنده از خودش براى خودش توشه برگيرد و از دنيايش براى آخرتش و از جوانيش براى پيريش و از دوران سلامتى براى بيماريش و از زندگيش براى مرگش سوگند به آن خدائى كه جانم در دست اوست و نيست بعد از مرگ خوشنودى و نيست پس از دنيا خانه‌اى مگر بهشت و جهنّم . پنجم - ابو سعيد خدرى گفت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم در سخنرانيش فرمود : زندگى نيست مگر براى دانشمند سخنور و شنونده‌اى كه به گوش گيرد ، اى گروه مردمان شما در عصر بلائيد . گذشت شما تند است مىبينيد شب و روز را كه چگونه هر تازه‌اى را كهنه و هر دورى را نزديك بوعدگاهش مىكند ، سپس مقداد عرضكرد : اى پيامبر خدا هدنه چيست ؟ فرمود : خانه بلاء و جدا كردن پس هر گاه كارها بر شما مانند پاره‌هاى شب تاريك بپوشاند شما را بر شما باد به قرآن كه شفاعت‌كننده شماست و راستگوى تصديق شده و هر كس قرآن را پيش رويش قرار دهد او را به بهشت ميكشاند و هر كس پشت سر قرار دهد او را بسوى جهنم كشاند و قرآن بهترين رهنماست بسوى بهترين راه و هر كس از او دم زند راستگوست و هر كس به آن عمل كند پاداش داده مىشود . ششم - فرمود : ايمان هيچ بنده‌اى كامل نميشود مگر در او پنج صفت باشد : توكل به خدا ، واگذاردن كارش را به خدا ، تسليم شدن بفرمان خدا . خوشنود شدن به قضا و قدر خدا ، صبر كردن بر بلاى خدا همانا هر كس دوستيش براى خدا و دشمنيش براى خدا باشد ، براى خدا به بخشد براى خدا جلوگيرى كند از بخشش مسلّم ايمانش بسر حد كمال رسيده .