كه كسب كند از مؤمنان مالى را از غير نافرمانى و برگرداند و مصرف كند به نيازمندان و دورى كند از متكبران و خودخواهانى كه ميل به دنيا دارند و از بدعت‌گذاران خلاف سنت من عمل‌كنندگان به غير راه و رسم من . 33 - تحف العقول : وصيت حضرت رسول بمعاذ بن جبل « 1 » هنگامى كه او را بسوى يمن فرستاد . اى معاذ بياموز مر ايشان را كتاب خدا را ، نيكو نما ادب آنان را بر خوىهاى شايسته ، مردم را بدشان و خوبشان را در منزلهايشان فرود آور ، و نفوذ ده در ميانشان فرمان خدا را و در فرمان خدا و مال او از هيچ كس مهراس و وحشت مكن ، زيرا آنها نه در ولايت و دوستى و نه در مال تو اثر دارند و برگردان بمردم

--> ( 1 ) معاذ بن جبل ( بضم ميم ) مرد انصارى از قبيله‌ى خزرج كنيه‌اش ابو عبد الرحمن در سن هجده سالگى اسلام آورد در شب عقبه حاضر بود با هفتاد نفر از اهل مدينه و با رسول اللَّه در جنگها حاضر بود و پيامبر او را بسوى يمن فرستاد بعد از جنگ تبوك و در سال دهم با رسول خدا زندگى كرد تا اينكه در اثر و با در ناحيه‌ى اردن در گذشت سال هجده در خلافت عمر بن خطاب و چون رسول خدا او را بسوى يمن فرستاد او را همراهى كرد با مهاجرينى كه همراه پيامبر بودند معاذ سواره بود و پيامبر پياده در كنارش راه ميرفت و او را وصيت ميكرد معاذ عرضكرد اى رسول خدا من سواره و شما پياده آيا من پياده نشوم كه با شما راه روم ؟ . حضرت فرمود : اى معاذ همانا قدمهايم را در راه خدا حساب ميكنم بعد او را وصيت كرد كه شيعه و سنى مفصلا در كتابهايشان ياد كرده‌اند بعد حضرت متوجه شد سپس رو آورد به طرف مدينه فرمود سزاوارترين مردم به من پرهيزكارانند در هر كجا كه باشند و هر كس كه باشند .