العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )
149
بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )
امانت را در كم و زياد و بر تو باد بمدارا و بخشيدن در غير ترك براى حق نادان ميگويد همانا واگذاشتى از حق خدا و پوزش طلب بسوى اهل عملت از هر كارى كه مىترسى كه از آن به تو عيبى رسد تا اينكه ترا معذور دارند و بميران كار جاهليت را مگر آنچه را كه اسلام دستور داده و آشكار كن فرمان اسلام را تمامش ، كوچك و بزرگش را بايد بيشتر همت تو در بارهى نماز باشد زيرا نماز سر اسلام است بعد اقرار بدين و ياد آورى كن خدا و روز قيامت را بمردم ، پيروى اندرز كن زيرا كه پند نيرومندتر است براى ايشان بر كردار به آنچه كه خدا دوست دارد بعد در ميانشان آموزگارانى پراكنده كن و پرستش كن خدائى را كه بسوى او برميگردى و در راه خدا بيم نداشته باش از سرزنش سرزنشكننده و ترا به پرهيزكارى و راستگوئى ، وفاء به پيمان ، و بر گرداندن امانت ، واگذاردن خيانت ، كلام نرم ، سلام كردن ، نگهدارى همسايه ، رحم كردن يتيم ، نيكى كردار ، كوتاهى آرزو دوستى آخرت ، بيتابى از حساب ، لازم داشتن ايمان ، فهم در قرآن ، فرو بردن خشم و تواضع ، سفارش ميكنم . زينهار مبادا مسلمانى را فحش دهى با گناهكارى را اطاعت كنى ، امامى عادل را نافرمانى كنى ، راستگوئى را تكذيب كنى به ياد آور پروردگارت را در پيش هر درخت و سنگى و براى هر گناهى توبهاى تجديد كن گناه پنهان توبهى پنهان آشكار آشكارا . اى معاذ اگر نبود اينكه من ترا تا روز قيامت نمىديدم سفارشم را كوتاه ميكردم و ليكن مىبينم كه يك ديگر را هرگز ملاقات نميكنيم « 1 » .
--> ( 1 ) در اين بيان تصريح بمرگ معاذ است و همانا معاذ پس از آن روز هرگز آن حضرت را نديد و مقام معاذ اينست زيرا كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم او را وداع كرد و برگشت و معاذ بسوى يمن رفت تا بصنعا آمد چهارده ماه در آنجا درنگ نمود بعد بمدينه برگشت چون وارد شد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم در گذشته بود .