العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

112

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْراةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوها كَمَثَلِ الْحِمارِ يَحْمِلُ أَسْفاراً « 1 » اى پسر مسعود زمانى بر مردم بيايد كه صبركننده‌ى بر دينش مانند كسى است كه آتش در دست خود بگيرد ميگويد براى اين زمان اگر گرگ بودى در اين زمان كه بسيار خوب و گر نه مرا گرگ صفتان ميخورند . اى پسر مسعود دانشمند و فقيهان آن زمان نادرست و دروغگويند آگاه باش كه اينان بدان خلق خدايند و مانند آنانست كسانى كه پيروان ايشانند و كسانى كه پيش آنان ميروند و از آنان ميگيرند و دوست دارند ايشان را و همنشينى با آنان ميكنند و با آنها بدان آفريدگان خدا مشورت ميكنند وارد ميكنند ايشان را در آتش جهنم : صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَرْجِعُونَ « 2 » وَ نَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَلى وُجُوهِهِمْ عُمْياً وَ بُكْماً وَ صُمًّا مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ كُلَّما خَبَتْ زِدْناهُمْ سَعِيراً « 3 » كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ « 4 » و إِذا أُلْقُوا فِيها سَمِعُوا لَها شَهِيقاً وَ هِيَ تَفُورُ . تَكادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ « 5 » كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا

--> ( 1 ) سوره جمعه آيه 5 مثل كسانى كه بار كرده شدند كتاب را بعد آن را برنداشتند مانند خرى است كه بردارد كتابها را . ( 2 ) سوره بقره آيه 17 كرانند و گنگان و كوران پس ايشان برنميگردند . ( 3 ) سوره اسراء آيه 97 و برانگيزانيم ايشان را روز قيامت بر چهره‌هايشان گنگان و كران و كوران و جايگاهشان دوزخ است هر گاه فرو نشيند زبانه‌ى آتش آن را زياد كنيم . ( 4 ) سوره نساء آيه 55 هر چه بسوزد پوستهاى ايشان آن پوستها را تبديل به غير آنها كنيم تا عذاب را بچشند . ( 5 ) سوره ملك آيه 6 زمانى كه در دوزخ افكنده شوند صدائى از دوزخ مىشنوند و آن دوزخ ميجوشد نزديك است كه از خشم قطع شود .