العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

107

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

اى پسر مسعود گفته‌ى خداى تعالى است كه ميفرمايد : زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَ الْبَنِينَ وَ الْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ وَ الْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ « 1 » . اى پسر مسعود خدا موسى را به سخن گفتن و نيايش اختيار كرد هنگامى كه مىبينى رنگ سبز سبزيها را از شكم او از لاغرى و نخواست موسى هنگامى كه پشت بسايه كرد مگر غذائى كه آن را از گرسنگى بخورد . اى پسر مسعود اگر بخواهى ترا از رفتار نوح آگاه كنم همانا نوح نهصد و پنجاه سال زندگى كرد و خدا را ميخواند چنين بود هر گاه بامداد مىكرد ميگفت به شام نمىرسم و هر گاه شام مىكرد ميگفت تا صبح زنده نيستم ، لباسش موئى بود ، غذايش نان جو ، و اگر بخواهى ترا خبر دهم به كار داود خليفه خدا در زمين لباسش مو و خوراكش نان جو بود و اگر بخواهى ترا از سليمان با آنچه سلطنت با او بود خبر دهم چنين بود كه نان جو مىخورد و مردم را آرد سفيد ميخوراند و لباسش موئين بود و چنين بود كه هر گاه تاريكى شب او را فرا ميرسيد دستش را بگردنش محكم ميكرد تا صبح نماز مىخواند و اگر بخواهى ترا خبر دهم از رفتار ابراهيم خليل الرحمن لباسش پشمين بود ، غذايش نان جو و اگر بخواهى ترا از يحيى خبر دهم لباسش از پوست درخت خرما و غذايش برگ درخت بود و اگر بخواهى ترا از عيسى بن مريم خبر دهم و آن عجيب است چنين بود كه ميگفت نان و خورش من گرسنگى است و شعارش بيم از خدا ، لباس من پشمين است ، مركبم پاهايم ، چراغ شبم ماهتاب ، آتشم نور خورشيد . ميوه و گل من گياهان زمين از آنچه وحشيان و چهار پايان ميخورند شب را بسر بردم چيزى نداشتم و بامداد ميكنم چيز ندارم و حال اينكه در روى

--> ( 1 ) سوره آل عمران آيه 12 آرايش داده شده براى مردم دوستى شهوت‌ها از زنان و فرزندان و مال‌هاى بسيار كه تحصيل شده از طلا و نقره و اسب‌هاى داغ‌دار .