تجارب و اخلاق تا احوال مردم را بفهمد و مردم در باره مردم‌شناسى تأليفات قديم و جديد دارند و مرد فارس بامر يعنى دانا و بينا بدان . 6 - صفات الشيعه ( ص 181 ) از امام صادق عليه السّلام پرسش شد كه آسمانها اهل زمين را بينند ؟ فرمود : نبينند جز مؤمنان را زيرا مؤمن درخشندگى اختران را دارد ، گفته شد آنان خود زمين را بينند ؟ فرمود : نه نور او را بينند كه در كدام سو است ، سپس فرمود : هر مؤمنى پنج ساعت در قيامت حق شفاعت دارد و شفاعت مىكند . 7 - در قضاء الحقوق صورى بسندش كه پرسش شد از امام ششم چرا مؤمن را مؤمن ناميدند ؟ فرمود : نامى از نامهاى خدا بر او باز گرفتند و او را مؤمن ناميدند زيرا او در امانست از عذاب خدا و امان ميدهد به ديگران در روز قيامت و پذيرفته مىشود امانش ، و اگر بخورد يا بنوشد يا بايستد يا بنشيند يا بخوابد يا بگايد يا گذرد بجاى پليد خدايش ، هفت طبقه زمين پاك كند و از پليديش چيزى به او نرسد . مؤمن روز رستاخيز بهمراه رسول خدا ( ص ) در محشر است و گذر كند بخشم شده جز ناصب و جز مؤمن كه گناهان بزرگ دارد و او مقام بلند ويرا نزد خداى عز و جل بيند و آن مؤمن شناساى دنياى او بوده و نيازهاى او را بر آورده و آن مؤمن برخيزد با اعتماد بر خداى عز و جل و معرفى كند او را بفضل خدا و ميگويد پروردگارا بنده‌ات فلان ابن فلان را به من ببخش و خدا بپذيرد از او ، فرمود خدا حكايت آنها را كه چه گويند در قرآن آورده كه : نيست براى ما شفيعى ( 100 - الشعراء ) از پيغمبران و نه دوست مهربانى از همسايه‌ها و آشناها و چون از شفيع نوميد شوند آنان كه مؤمن نباشند گويند : كاش ما را برگشتى بود تا بوديم از مؤمنان . بيان : در جاى پليد گويا به همه كارهاى پيش وابسته است و مقصود پليدى و پاكى معنويست يا همان پاكى معنوى و مقصود از خبر ناصب و مؤمن مستضعف است يا مؤمن فاسق يا هر دو . 8 - كتاب المؤمن ( هنوز چاپ نشده ) از زراره ، پرسيدند از امام ششم ( ع ) و