من در مجلس بودم از تفسير قول خدا عز و جل : هر كه حسنه آورده برابرش دارد ( 160 - الانعام ) آيا در كسانى كه امامت شما را نشناسند روا است ؟ فرمود همانا ويژه مؤمنان است . 9 - و از همان : از يعقوب بن شعيب كه شنيدم ميفرمود : كسى را بر خدا پاداشى نباشد بر كردارى جز مؤمنان را . 10 - و از همان : از امام ششم عليه السّلام چون بنده مؤمن نيكى كند خدا چندان سازد كارش تا 700 برابر كه فرمود و خدا فزايد براى هر كه خواهد . 11 - و از همان : از يكى از دو امام عليهما السّلام راستى نور مؤمن بدرخشد بر اهل آسمان چنانچه اختران بدرخشند براى اهل زمين و فرمود : راستى مؤمن ولى خدا است او را كمك كند و برايش بسازد و نگويد بر خدا جز حق و نه ترسد از جز او . 12 - و فرمود : راستى دو مؤمن بهم برخورند و بهم دست دهند و پيوسته خدا رو بدانها دارد و گناهشان از رخسارشان فرو ريزد تا جدا شوند . بيان : ولى خدا دوست و محبوب يا ياور دينش ، در مصباح گفته ولى بمعنى سرپرست است و از آنست قول خدا در ( 257 - البقره ) : خدا ولى آنانست كه گرويدند . او را كمك كند يعنى خدا كمك كند مؤمن را و بسازد كارهاى او را و نگويد : مؤمن نگويد بر خدا جز حق ، يعنى آنچه بداند حق است و نترسد از جز او ، كه مرجع ضميرها از هم جدا است برخى بنده است و برخى خدا و روشنتر اين است كمك كند مؤمن بدين خدا و دوستانش و هر كارى براى او كند . . . 13 - الم - و من : از امام صادق عليه السّلام كه كسى نتواند بژرف اوصاف خدا برسد و همچنين نتواند بژرف وصف رسول خدا برسد و همچنين نتواند بژرف وصف امام رسد و همچنين نتواند بژرف وصف مؤمن رسد .