خود و هر كه بمولايش گرويد نترسد از كاستى و عذاب . گفتم تنزيل آيه است ؟ فرمود نه تأويل است . . . آنان كه مجرمند ( سوره المطففين ) اولى و دوميند و پيروانشان كه چشمك ميزدند برسول خدا تا آخر سوره . و در مجمع البيان ( ج 10 ص 457 ) بقولى در باره على بن ابى طالب عليه السلام فرود آمده كه با چند تن از مسلمانان نزد پيغمبر ( ص ) مىآمدند و منافقان آنها را مسخره كردند و خنديدند بدانها چشمك زدند و آنكه نزد ياران خود برگشتند و گفتند ما امروز اصلع را ( موى جلو سر ندارد ) ديديم و به او خنديديم و اين آيه‌ها پيش از آنكه على و يارانش به پيغمبر رسند نازل شدند . و از ابن عباس است كه : آنان كه جرم كردند منافقان قريش بودند و آنان كه گرويدند على بن ابى طالب عليه السّلام . و چون آنها را بينند ( 32 - المطففين ) كه مؤمنند گمراهان بگمراهى وابسته‌شان كنند و فرستاده نشدند آن گمراهان بر مؤمنان تا پاسبانان آنها باشند و گواه رشد و گمراهى آنها گردند . . . و روايت است ( ج 10 ص 457 مجمع البيان ) كه گشوده شود براى مجرمان درى ببهشت و گفته شود بسوى آن برايند و چون بدان رسند به روى آنها بسته شود و مؤمنان آن روز بر آنها بخندند آيا پاداش دارند كفار در آنچه ميكنند از مسخره كردن مؤمنان . غير ممنون ( 25 - الانشقاق ) يعنى پيوسته است و بىمنت . و سفارش كنند بهم در شكيبا بودن ( 17 - البلد ) در طاعت خدا و بمهربانى به بنده‌هاى او . . . و اصحاب ميمنه بقول على بن ابراهيم ياران امير مؤمنانند . و العصر ، سوگند به نماز عصر و يا عصر نبوت و يا همه روزگار پر از شگفتيها كه آدمى در زيان است . در كوشش و صرف عمر جز آنان كه گرويدند و كارهاى