بزرگداشت اهل ايمان و آمرزش خواهند براى مؤمنان در اخبار بسيارى است كه مؤمنان بولايت ائمه عليهم السّلام و گويند پروردگارا رحمت و دانشت همه چيز را فرا دارند پس بيامرز تائبان و پيروان راهت را . . . و هر كه كار خوب كند از مرد و زن با ايمان همانها ببهشت روند و روزى بيحساب گيرند ( 40 - المؤمن ) بقولى يعنى بىاندازه و بىسنجش با كردار بلكه چند برابر و چند برابر از فضل و رحمت خدا و دلالت دارد كه ايمان شرط در صحت عمل است و پاداش برتر دارد . راستى ما يارى كنيم رسولان خود را ( 51 - المؤمن ) بقولى يارى با دليل و پيروزى و كين خواهى از كفار در زندگى دنيا و روزى كه به پا شوند گواهان در قيامت بر كردار مردم چون فرشته‌ها و پيمبران و مؤمنان . و بقول على بن ابراهيم اين گواهى در دوران رجعت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و امامانست عليهم السّلام و با سند از امام صادق عليه السّلام است كه آن به خدا در رجعت است آيا ندانى كه پيمبران بسيارى در دنيا يارى نشدند و كشته شدند و امامان پس از آنان هم كشته شدند آن در رجعت است . و برابر نيند كور و بينا ( 58 - المؤمن ) كه نادان و شناساى حق باشند و نه مؤمنان خوش كردار و بدكاران و كم است ياد آورى شماها . چون ديدند عذاب ما را ( 84 - المؤمن ) كه بدانها فرود شده . در مجمع البيان ( ج 8 ص 535 ) گفته يعنى چون عذاب خود را بينند براى اينكه در آنگاه وادارند و كار وادار شده بىاختيار سزاوار مدح نيست اين روش خدا است در امتهاى پيشين كه ايمانشان هنگام ديدن عذاب سودشان نداشته و در آنجا كافران دچار زيان بودند برفتن دوزخ و واماندن از پاداش و بهشت . و در عيون ( ج 2 ص 77 ط قم ) كه از امام رضا عليه السّلام پرسيدند براى چه خدا فرعون را غرق كرد با اينكه به او ايمان آورد و بيگانگيش اعتراف كرد ؟ فرمود :