چون با ديدن عذاب ايمان آورد و ايمان با ديدن عذاب پذيرفته نباشد و اين حكم خدا است در سلف و خلف خداى عز و جل فرموده : پس چون ديدند عذاب ما را تا آخر . رازى در تفسيرش گفته : اگر گويند : روشن كنيد وقتى را كه ايمان در آن سود ندارد . گوئيم آن وقت است كه فرشته‌هاى رحمت و عذاب را با چشم بيند زيرا آدمى در آن وادار است به ايمان و چاره ندارد و آن ايمان سود ندارد و جز آن نيست سود دهد با قدرت بر مخالفت تا آدمى در آن مختار باشد و چون نشانه‌هاى آخرت را به چشم بيند سودى ندارد . غير ممنون ( 8 - فصلت ) بىمنت و نابريدنى و پيوسته . شرع نهاد براتان در دين ( 13 - الشورى ) يعنى مقرر داشت بر آنان دين نوح و محمد و ديگر پيمبران ، شرع‌گذار ميان آنان كه وجه مشتركى دارند كه از آن تفسير شده برپا داريد دين را كه گرويدن است بدان چه باورش بايد و فرمانبردن احكام خدا است و تفرقه نشويد در آن و اختلاف در اين اصل نكنيد ولى فروع شرائع اختلاف دارند كه فرمود : براى هر كدام شرع و برنامه‌اى مقرر داشتيم . گرانست بر مشركان كه آنها را به يكتاپرستى ميخوانى و خدا ميكشاند به يكتاپرستى هر كه را خواهد و بدين حق و رهنمايد بدان بارشاد و توفيق هر كه بدان رو كند . بقول على بن ابراهيم آنها امامانند كه برگزيده و از امام صادق ( ع ) كه فرمان اقامه كنيد دين را متوجه به امام است . و جدائى نكنيد در آن در باره امامت امير المؤمنين و ولايت او . و به زودى خبرى طولانى در تأويل اين آيه آيد . در بستانهاى بهشتها ( 22 - الشورى ) كه خوشتر و خرمتر بخشهاى آنست و هر چه خواهند در نزد پروردگارشان دارند و آن على عليه السّلام كه بزرگ فضلى است از خدا . و پذير است خدا دعاى مؤمنان را و بدهد پاداش طاعتشان را و آنان هم پذيرايند فرمان او را و در مجمع البيان ( ج 9 ص 29 ) از ابن عباس در حديث طولانى كه