بر ولايت آفريده و در خبرى آنها را سرشته باعتراف به يكتاپرستى و نبوت محمد صلّى اللَّه عليه و آله و ولايت على عليه السّلام ( رجوع كن بكافى ج 1 ص 412 ) . و از امام باقر ( در تفسير عياشى ج 2 ص 40 ) كه آنها را سرشت در ميثاق بر شناخت اينكه او پروردگارشانست و گر نه ندانستند كيست پروردگارشان و نه روزىدهشان و گذشت اخبار و اقوال در آن در كتاب عدل . دگرگونى در آفرينش خدا نباشد ، كسى نتواند آن را دگرگون كند يا نبايد دگرگونش كرد ، و آن اشاره است بفرمان توجه به او و يا بفطرت اگر بمعنى مله باشد و دين قيم يعنى راست بىكژى . . . براى دين پايدار ( 42 - الروم ) چون آمد نيست و در آن روز از هم جدا شوند گروهى در بهشت و گروهى در دوزخ . . . و برابر نيند كور و بينا ( 19 - فاطر ) كه كافر و مؤمن باشند و نه ظلمات و نور كه باطل و حق باشند و نه سايه و سوز كه ثواب و عقابند ، و بقول على بن ابراهيم سايه مردمند و سوز بهائم چون مردم در سايه زندگى كنند و بهائم در سوز گرما . . . و برابر نيند زنده و مرده‌ها نمونه ديگريست براى مؤمن و كافر شيواتر از اولى و بقولى نمونه دانشمندان و نادانانست راستى خدا شنواند هر كه را خواهد و توفيق فهم آياتش و پندگيرى بدانها دهد و تو نشنوانى آنان كه در گورند چون كافران سيه‌دل و بقول على بن ابراهيم فرمود اين كفار از تو نشوند مانند اينكه در گور خوابيده‌ها هم از تو نشنوند . هر كه زنده است ( 70 - يس ) يعنى مؤمن زنده دل است . و در مجمع البيان ( ج 8 ص 432 ) از امير المؤمنين عليه السّلام كه مقصود خردمند است و بايست شود فرمان بر كفار كه فرمان عذاب است . آنان كه بردارند عرش و هر كه گرد آنست تسبيح گويند به حمد پروردگارشان او را باور دارند ( 6 - 9 - المؤمن ) خبر از ايمانشان داد براى پديد كردن فضل آنها و