ث ثابت : در اصطلاح محدثين بر حديث صحيح اطلاق مىشود . ثبوت اللغة بالقياس : اختلافى درباره‌ى ثبوت لغت با نقل و توقيف نيست ، ولى با قياس اختلاف است . ثبوت : ورود و طريقه . طريقه‌ى ورود نص شرعى و وصول آن به ما از دو منبع كتاب و سنت است ، مانند اين‌كه گفته مىشود : قرآن قطعى الثبوت است ؛ يعنى از طريق متواتر كه خطاپذير و احتمال‌پذير نيست ، به ما رسيده است ، ولى سنت هم قطعى الثبوت است و هم ظنى الثبوت . ثقه : فردى كه سخن ، روايت و شهادتش پذيرفته مىشود . ثمره : اصطلاحى است ويژه‌ى امام غزالى در كتاب المستصفى و مراد از ثمره در نزد او حكم و حقيقت حكم ، اقسام و اركان آن و آن‌چه كه حكم را آشكار مىكند ، مانند وجوب ، حرمت ، ندب ، كراهت ، اباحه ، حسن و قبح ، قضا ، ادا و صحت و فساد . ثواب : رحمت و آمرزشى كه از سوى خداوند شامل انسان مىشود .