اصول ، روش خاصى را داشتند ولى هردو بنا بر اصول امام شافعى عمل مىكردند و اين وضعيت ادامه داشت تا اينكه در زمان شاگردان قفال مروزى به وحدت رسيدند و در زمان امام رافعى و امام نووى اثرى از اين دو شاخه و گرايش نماند و پس از آنها ذكرى از تفاوت اين دو فرقه به ميان نمىآمد . سلسله مذهب شافعى از زبان امام نووى امام نووى سلسله اساتيد خود را اين گونه نام مىبرد ، من قرائت ، تصحيح ، سماع ، شرح و تفسير و فقه را از اين افراد آموختم كه نخستين استادم امام ابو ابراهيم اسحاق بن احمد بن عثمان مغربى مقدسى بود سپس استادم ابو عبد الرحمان بن نوح بن محمد بن ابراهيم المقدسى سپس دمشقى مفتى دمشق سپس استادم ابو حفص عمر بن اسعد بن ابى طالب ربعى اربيلى بود و استادانم از امام ابو عمرو ابن الصلاح شهرزورى و او از پدرش هردو طريقه را فراگرفته بود . اما طريقه عراقيان را از ابو سعيد عبد اللّه بن محمد بن هبة اللّه بن على بن ابو عسرون الموسوى و او از قاضى ابو على فارقى و او از شيخ ابو اسحاق شيرازى و او از قاضى ابو الطيب طبرى طاهر بن عبد اللّه و او از على ابو الحسن ماسرجسى محمد بن على بن سهل بن مصلح و او از ابو اسحاق مروزى ابراهيم بن احمد و او از ابن سريج و او از ابو القاسم عثمان بن باشر الانماطى و او از مزنى و او از امام شافعى آموخته‌اند . امام شافعى از امام مالك ، سفيان بن عيينه و مسلم بن خالد زنجى ، امام مالك از ربيعة الرأى از انس از نافع از ابن عمر . سفيان بن عينيه از عمرو بن دينار از ابن عمرو ابن عباس ، مسلم بن خالد زنجى از عبد الملك بن عبد العزيز ابن جريج از عطاء بن أبو رباح از ابن عباس و ابن عباس از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آموخته‌اند .