اما طريقه خراسانىها را از اين استادان : از ابن الصلاح از پدرش از ابو القاسم بن البزرى الجزرى از كياهراسى از امام الحرمين از پدرش از قفال مروزى صغير از ابو زيد مروزى از ابو اسحاق مروزى از ابن سريج آموخته‌ام . از اينجا مشخص مىشود كه ابن الصلاح هردو طريقه را كسب كرده بود و تا زمان ابن الصلاح كه در بين هردو طريقه جمع كرده شد هردو طريقه تدريس مىشده‌اند همانگونه كه قبل از او ابو اسحاق مروزى دو طريقه را جمع كرده بود . هريك از طريقه‌هاى خراسانى و عراقى داراى طبقاتى هستند كه براى آشنايى با آنان به ترتيب طبقات را نام مىبريم . طبقات خراسانيان طبقه يكم : اصحاب شافعى هستند كه مىتوان به اسحاق بن راهويه حنظلى و حامد بن يحيى بن هانىء بلخى اشاره كرد كه از امام شافعى و سفيان بن عيينه كسب علم نموده و در سال 202 ه . وفات يافته است و نيز ابو سعيد اصفهانى حسن بن محمد بن يزيد اولين كسى است كه مذهب شافعى را به اصفهان برده است . أبو الحسين نيشابورى على بن سلمه بن شقيق ( 252 ه . ق ) طبقه دوم : ابو بكر بن اسحاق بن خزيمه صاحب صحيح ، ابو عبد اللّه محمد بن نصر مروزى است كه در بغداد در سال 202 ه ، متولد و در نيشابور نشوونما يافت و در مصر در نزد شاگردان شافعى فقه آموخت و تا زمان وفات در سال 294 ه ، در سمرقند سكنى گزيد . ابو محمد مروزى عبدان بن محمد بن