تَحَرُّفْ تَحَرُّفْ يعنى خود را به يكسو كشيدن ، كناره گرفتن . اسم فاعل آن مُتَحَرِّف است . « 1 » در اصطلاح « مُتَحَرِّفاً لِقِتالٍ » به رزمنده‌اى گويند كه در ميدان جنگ از اين سو به آن سو مىرود تا بدين وسيله راهى براى غافلگيرى حريف خود پيدا كند ( حيله جنگى بزند ) . « 2 » تَحْويلْ تَحْويلْ در لغت يعنى دگرگون شدن و از حالى به حالى در آمدن . « 3 » و دراصطلاح يعنى تغيير حالت افراد رزمنده از طريق تغيير عقيده‌دادن و پشيمان‌شدن از رفتن به سوى دشمن . براى مثال بگويد : بهتر آن است كه برگرديم ، ما توان جنگيدن با دشمن را نداريم و . . . كه بدين وسيله موجب تضعيف روحيهء رزمندگان مىشوند . بر عهده امام مسلمانان است كه وقتى مسلمانان را شناسايى كرد ، از رفتن آنان به عمليات جلوگيرى كند . « 4 » تَخْذيل تَخْذيل‌در لغت يعنى يارى و اعانت نكردن و در اصطلاح به معنى ترك قتال و سست كردن ديگران دررفتن به جبهه آمده است . « 5 » در اصطلاح قرآن و روايات و فقه اسلامى همان معنى مقصود است . قرآن مىفرمايد : « انْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَكُمْ ، وَ انْ يَخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَاالَّذى يَنْصُرْكُمْ » « 6 »

--> ( 1 ) - فرهنگ لغات قرآن ، محمد قريب ، ج 1 ، ص 319 . ( 2 ) - الميزان ، ج 9 ، ص 46 . ( 3 ) - فرهنگ جديد عربى - فارسى . ( 4 ) - ينابيع الفقهيه ، كتاب الجهاد ، ص 86 ( المهذب ) . ( 5 ) - المنجد ، ص 171 ، مادّه خَذَلَ . ( 6 ) - آل عمران ، آيهء 160 .