« يا ايُّهَا النَّبىُّ جاهِدِ الْكُفَّارْ وَ الْمُنافِقينَ ، وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ ، وَ مَأْويهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصير » « 1 » اى پيامبر با منافقان و كافران به جنگ برخيز ، و بر آنان سختگيرى كن و جايگاه ابدى ايشان آتش جهنم است كه بدترين جايگاه است . « الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ ، يَأْمُرُونَ بِالْمُنْكَرِ ، وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ . . . » « 2 » مردان و زنان منافق از يك گروهند ، به كارهاى ناپسند و خلاف شرع فرمان مىدهند ، و از كارهاى شايسته و راه شرع منع مىكنند . « وَ لَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذينَ امَنُوا ، وَ لَيَعْلَمَنَّ الْمُنافِقينَ » « 3 » خداوند هم مؤمنان واقعى را مىشناسد ، و هم منافقان را . حضرت على ( ع ) از پيامبر اسلام چنين نقل مىكند : « انّى لااخافُ عَلى امَّتى مُؤْمِناً وَ لامُشْرِكاً امَّا الْمُؤمِنُ فَيَمْنَعُهُ اللَّهُ بِايمانِهِ وَ امَّا الْمُشْرِكُ فَيَقْمَعُهُ اللَّهُ بِشِرْكِهِ ، وَلكِنّى اخافُ عَلَيْكُمْ ، كُلَّ مُنافِقِ الْجَنانِ عالِمِ اللِّسانِ ، يَقُولُ ما تَعْرِفُونَ ، وَ يَفْعَلُ ما تُنْكِروُنَ » « 4 » من بر امت اسلامى ، نه از مؤمن مىترسم و نه از مشرك ، زيرا ايمان مؤمن حقيقى نمىگذارد كه او خلافى مرتكب شود ، و مشرك حقيقى را هم خداوند به خاطر شركش نابود مىسازد ، ولى من بر شما مسلمانان از منافقى ترس دارم كه داراى اين صفات زشت است : دو دل و منافق است ، در زبان سخنور است ، مطالبى كه به آن عقيده داريد ، به زبان مىآورد و خود را مانند شما مسلمان مؤمن معرفى مىكند ولى در عمل با اسلام مخالف است ، آنچه را كه شما ناپسند داريد ، انجام مىدهد .

--> ( 1 ) - توبه ( 9 ) ، آيهء 73 . ( 2 ) - توبه ( 9 ) ، آيهء 67 . ( 3 ) - عنكبوت ( 29 ) ، آيهء 11 . ( 4 ) - نهج‌البلاغه ، فيض‌الاسلام ، نامه 27 ، ص 891 .