كه ملازمه بين موضوع له و معناى خارج از آن ، ذهنى نيز باشد . پس تلازم خارجى به تنهايى كافى نيست . و همين‌طور بايد تلازم واضح و بيّن باشد ، به گونه‌اى كه هرگاه ذهن معنى لفظ را تصور كرد ، بدون واسطه‌ى چيز ديگرى به لازم آن منتقل شود . 4 - دلالت انّى : به عنوان « استدلال » رجوع شود . 5 - دلالت ايماء : به عنوان « دلالت تنبيه » رجوع شود . 6 - دلالت ترك : يكى از ادله‌ى احكام شرعى ، سنّت است . سنّت ، شامل قول ، فعل و ترك ، و تقرير معصوم عليه السّلام است . در چگونگى و مقدار دلالت ترك بر حكم شرعى گفته شده كه اگر معصوم عليه السّلام عملى را ترك كرد ، مىفهميم كه آن عمل واجب نبوده است . هرچند ممكن است به اقتضاى مقام عصمت كه عدم ترك مستحبات است ، بگوييم ترك آن عمل مستحب است . « 1 » 7 - دلالت تصديقى : دلالت تصديقى يعنى اينكه لفظ صادر شده از متكلم دلالت كند كه معنى مراد گوينده است ، در نتيجه شنونده تصديق مىكند كه گوينده مفاد و معناى لفظ را اراده كرده است . مثلا وقتى گوينده بگويد : زيد ايستاده است ، شنونده تصديق

--> ( 1 ) الاصول العامه ، ص 236 .