و اما در اصطلاح فقهى و اصولى عبارت است از كلامى كه حاكى از قول يا فعل يا تقرير معصوم عليهم السّلام باشد . به عبارت ديگر : حديث ، ناقل و حاكى سنّت است نه خود سنت . ولى در عين حال ، گاهى از باب توسعه در معناى سنت ، حديث را نيز سنّت مىگويند زيرا حديث مثبت سنّت است . به عنوان « سنت » رجوع شود . البته اهل تسنن بر خلاف شيعه ، به كلام منتهى به يكى از صحابه پيامبر يا تابعين نيز حديث مىگويند . ايشان معمولا براى تشخيص كلام حاكى از سنّت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و ديگران ، به كلام منتهى به صحابى يا تابعى اثر مىگويند . بر اساس معنايى كه از حديث بيان شد ، حديث ، خبر و روايت مترادف هستند . حديث تقسيمات مختلفى دارد از جمله : صحيح و غير صحيح و . . . به عنوان « خبر » رجوع شود . حديث قدسى : حديث قدسى عبارت است از كلام خداوند كه توسط يكى از انبيا يا اوصيا عليهم السّلام نقل مىشود . تفاوت حديث قدسى با قرآن اين است كه قرآن به عنوان معجزه و براى به مبارزه طلبيدن ( تحدّى ) نازل شده ، به خلاف حديث قدسى . حرمت به عنوان « حكم تكليفى » رجوع شود .