- آيات : 1 - آيه نفر : خداوند تبارك و تعالى مىفرمايد : « شايسته نيست ، مؤمنان همگى كوچ كنند ؛ چرا از هر گروهى ، طايفه‌اى كوچ نمىكنند تا در دين آگاهى پيدا كنند و به هنگام بازگشت به سوى قوم خود آنها را انذار كنند تا بترسند و خوددارى كنند » « 1 » . 2 - آيه سؤال : خداوند تبارك و تعالى مىفرمايد : « اگر نمىدانيد از اهل اطلاع بپرسيد » « 2 » . - روايات : روايات فراوانى وارد شده است كه مىتوان از آنها هم جواز تقليد و هم حجيّت فتواى مجتهد را استفاده كرد . مرحوم خويى قدّس سرّه معتقد است كه روايات در اين باب اجمالا به حد تواتر مىرسند . « 3 » در اين روايات ائمه معصومين عليهم السّلام مردم را به اشخاص معين رجوع مىدهند « 4 » ، يا از برخى اصحاب مىخواهند كه در مسجد بنشينند و براى مردم فتوا بدهند « 5 » و در برخى از اين روايات از فتواى

--> ( 1 ) وَ ما كانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كَافَّةً فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ التوبة ، 122 . ( 2 ) . . . فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ الانبياء ، 7 . ( 3 ) التنقيح ، ص 91 . ( 4 ) مانند حديث 4 ، باب 11 از ابواب صفات قاضى وسائل الشيعة ؛ عن ابى الحسن عليه السّلام قال : سألته و قلت : من اعامل ؟ و عمّن آخذ ؟ و قول من اقبل ؟ فقال عليه السّلام : العمري ثقتى فما ادّى اليك عنى فعنّى يؤدّي و ما قال لك عنّى فعنّى يقول ، فاسمع له و اطع فانّه الثقة المأمون . ( 5 ) حضرت باقر عليه السّلام ، به ابان بن تغلب مىفرمايد : اجلس فى مسجد المدينة و افت الناس فانى احب ان يرى فى شيعتى مثلك . رجال النجاشى ، ص 10 .