4 - كيفيات نفسانى . لا ضرر و لا ضرار مراد از « لا » ، نفى ضرر و ضرار است ، يا نهى از ضرر و ضرار مقصود است ؟ مقصود از « ضرر » و « ضرار » چيست ؟ دايره‌ى نفوذ اين قاعده تا چه حدّى است ؟ نسبت بين اين قاعده و ادلّه‌ى اوليّه‌ى احكام كه دربردارنده‌ى احكام ضرورى هستند چيست ؟ به عنوان « قاعده‌ى لا ضرر » رجوع شود . لبّ لبّ به معناى مغز ، خالص ، ميانه ، دل و عقل هر چيزى است . و امّا در اصطلاح صوفيه ، لبّ عبارت است از : عقلى كه به نور قدسى منوّر است و از تاريكى تجليات وهمى نفسانى خالى است . و امّا در اصطلاح اصوليين ، لبّ ، صفت دليل واقع مىشود و آن را « دليل لبّى » گويند . به عنوان « دليل » رجوع شود . لحن الخطاب به عنوان « قياس » ذيل « قياس اولويّت » و عنوان « مفهوم » رجوع شود . لطف لطف يعنى : 1 - به هركس و هر چيز آنچه را كه مستحقّ آن است دادن . 2 - بيان مصلحت‌ها و مفسده‌ها . 3 - مطلق احسان و اكرام . 4 - بيان آنچه كه بنده را به خداوند - تبارك و تعالى - نزديك مىكند و آنچه كه