گفت : آرى . زن گفت : داخل شو . طوعه از ميهمان خود استقبال كرد ، و با اينكه از سرنوشت اين كار آگاه بود او را به خانه خود پناه داد ، ميهمان غذايى را كه به وى تقديم شد ، لب نزد . افكار و انديشه‌هاى مسلم وى را از خوردن غذا منصرف كرده بود ، درباره آينده اين ملّت كه در دام شيطان لغزيده بودند ، فكر مىكرد كه چگونه فريب خورده و با دشمنان بيعت كرده و از باطل دفاع مىكنند ، در حالى كه مىبايد براى حق و حقيقت جهاد كنند . با تمامى اين مشكلات و ناجوانمرديها در مقابل شكست و ناكامى تسليم نگرديد زيرا دست‌پرورده ، حضرت على ابن ابىطالب عليه السلام بود و سياستمدارى بود كه اجازه نمىداد شكست و نااميدى در جان و خرد او نفوذ كند و يا تسليم شود و عقب‌نشينى نمايد ، وى ايمانى استوار و شناختى متعالى داشت ، جهاد و مبارزه وى نيز آئينه‌اى از شناخت او از جهان بود ، جهانى كه مرحله آزمون و گذر است و آخرت هدف و غايت است ، وى استقامت و شجاعت خود را برگرفته از ايمان به خدا و آخرت مىدانست . اگر هر شخصى غير از مسلم در كوفه بود و اين گونه با توطئه و ناكاميها روبرو مىگرديد ، فرار و يا تسليم در برابر طاغوت را برمىگزيد و يا تسليم سرنوشت و قضا و قدر مىشد و بدون مقاومت خود را آماده مرگ مىكرد . ولى مسلم عليه السلام تصميم خود