پيامبر او را از جامى لبريز سيراب كرد على اكبر به سوى ميدان كارزار روان شد . جنگ نابرابرى بود . تعداد سربازان جبههء نفاق و دورويى ، حداقل سى هزارنفر بود اما على نه تنها از نظر نيروى بدنى و فنون جنگى ، بلكه به جهت اراده و توكل و شهادت طلبى نيز ، قهرمانى بى همتا بود . او با تمام وجود خواهان مرگ در راه خدا بود ، اماپس از آنكه از دشمن تقاص گرفته باشد . او خواهان مرگ پيروز مند انه بود و نه مرگ همراه با ذلّت و خوارى . صحنه نبرد از محل فرماندهى فاصله زيادى نداشت ، امام حسين عليه السلام در آنجا از نزديك مراقب باقيمانده خاندانش بود . على اكبر شمشير خود را خارج ساخت و آن را با خون دشمنان سيراب نمود و حمله هاى جدش على عليه السلام را در