صلاحديد آن‌ها به درباره پهلوى رفت و با شاه ملاقات نموده ، نظرات علماى قم را به وى ابلاغ نمود و شاه را از عواقب خطرناك اين طرح بر حذر داشت ، ولى محمد رضا پهلوى به اعلام خطرهاى ايشان توجه نكرد و ضمن انتقاد از روش مراجع قم گفته بود : « روحانيون ايران بايد شاه دوستى را از علماى اهل تسنّن بياموزند كه آن‌ها بعد از انجام هر فريضه‌اى به پادشاه كشورشان دعا مىكنند ، ولى علماى ما چه بگويم ! ؟ » آقاى كمالوند در پاسخ شاه مىگويند : « آنان مأموران رسمى دولت‌هايشان هستند و دعا كردنشان به پادشاه از روى انجام مأموريت است مانند استانداران و فرمانداران ايران كه دعا ، نيايش ، مدح و ثناى آنان براى پادشاه روى مراسم ادارى است ، ولى علماى شيعه در تاريخ هزار ساله‌ى خود هيچ‌گاه مأمور حكومت‌ها نبوده و نخواهند بود ؛ بايد حساب‌ها را از هم جدا كرد . . . » « 1 » مرحوم آيت الله كمالوند در سال 1383 ه . ق دار فانى را وداع گفته ، نزديك قبر آيت الله حائرى در قم دفن شدند . سومين هم‌مباحثه‌ى آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه مرحوم حجة الاسلام و المسلمين آقاى شيخ احمد وافى يزدى مىباشند ؛ وى از فضلا و شاگردان آيت الله حائرى بوده ، ولى نامى از ايشان در كتب رجال نيامده است ، در عين حال معظم له تصريح كرده‌اند كه با ايشان درس‌ها را بحث مىكردند . اين سه تن اشخاصى بودند كه آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه در صحبت‌هاى خود از آن‌ها به عنوان هم‌بحث دوران تحصيل در قم ياد مىكردند . اساتيد آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه در طول تحصيل خود از محضر اساتيد زيادى استفاده نموده‌اند . عده‌اى از اساتيد معظم له علمايى بوده‌اند كه ايشان مستمرا از كلاس درس آن‌ها استفاده مىكرده و عده‌اى ديگر از اساتيدى هستند كه ايشان به صورت مقطعى از

--> ( 1 ) . سيد حميد روحانى ، بررسى و تحليلى از نهضت امام خمينى قدّس سرّه ، راه امام ، تهران 1359 ، ج 1 ، صص 223 - 224