محمد مهدى امامى

31

زندگى نامه آيت اللّه العظمى سيد محمد رضا گلپايگانى ( قده ) به روايت اسناد ( فارسى )

محضرشان بهره جستند . اساتيدى كه وى از محضرشان مدت‌هاى زياد بهره‌مند شده‌اند عبارتند از : آيت الله سيد محمد حسن خوانسارى ، آيت الله آقاى آخوند ملا محمد تقى گوگدى و آيت الله حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى مؤسس حوزه‌ى علميه‌ى قم ، كه براى روشن شدن اذهان نسبت به مقامات معنوى و علمى آن بزرگواران ، به طور اختصار از احوال آن‌ها بيان مىشود : 1 - آيت الله سيد محمد حسن خوانسارى قدّس سرّه وى از علماى محترم شهرستان گلپايگان بود و از جهت علمى و معنوى در سطح بالايى از معرفت و كمال قرار داشت ؛ وى فرزند محمد يوسف فرزند ميرزا بابا و برادر بزرگ آيت الله حاج سيد احمد خوانسارى قدّس سرّه است كه پس از حدود چهل و پنج سال عمر در سال 1328 ه . ق در شهر اراك از دنيا رفته و در جنب امامزاده‌ى آن شهر مدفون گرديده است . آقاى سيد محمد حسن خوانسارى صاحب آثارى چون « حاشيه بر وصايا قواعد » ، « رساله در تعيين وقت شب‌وروز » و « تدوين آثار فى الاحوال علماء خوانسار » هستند . آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه چند نكته راجع به استادشان نقل كرده‌اند : يكى اين‌كه عمده‌ى استفاده‌شان از درس ايشان در شهر گلپايگان بوده ؛ دوم اين‌كه ، كتاب « مطول » را نزد ايشان خوانده‌اند . « 1 » آيت الله گلپايگانى قدّس سرّه درباره‌ى اين درس خاطره‌اى را در روز 25 ربيع الثانى سال 1412 براى آقاى كريمى جهرمى نقل مىكنند : « رسم آقاى محمد حسن خوانسارى قدّس سرّه اين بود كه وقتى درس مىگفتند و جلسه‌ى درس پايان مىيافت ، هركدام از عده‌اى كه در حضورشان بوديم ، بايد يك آيه قرآن بخواند و تجزيه و تركيب كند ، من و همشيره زاده‌ام ، مرحوم آقا هادى در يك رديف بوديم و مقدّم بر ديگران به شمار مىرفتيم ، مثلا ما دو نفر يك غلط داشتيم و بقيه چهار و پنج غلط و هركس كه غلطش از همه بيشتر بود ،

--> ( 1 ) . على كريمى جهرمى ، پيشين ، ص 22