ندارد و خريدوفروش انها جايز نيست يعنى ارزش ندارند و نمىتوان بازاء آن پول گرفت يا پرداخت‌اكل ما به باطل‌اما اگر غرضى عقلائى بر آنها مترتب شود مثل نگهدارى در باغ وحش براى تماشا يا نگهدارى در شيشه براى منظورهاى طبّى و . . . خريدوفروش آنها جائز است . اسلام تقاضاى عقلائى را اگر كاذب نباشد امضاء نموده و همان را سبب ارزش مىداند ، اسلام قراردادهاى عقلائى و اعتبارات آنان را مىپذيرد و با ملتزم شدن فرياد يا جامعه به قراردادى ، مراعات آن را لازم مىشمارد : « اوفوا بالعقود » ، ولى اگر قرارداد مضرّ باشد آن را قبول ندارد . قرآن كريم رابطه با كفّار و قراردادهاى استثمارى را به شدّت كوبيده و مذمّت نموده است : « يا ايّها الّذين امنوا لا تتّخذو ابطانة من دونكم لا يالونكم خبالا ودّوا ما عنتم قد بدت البغضاء من افواههم و ما تخفى صدورهم اكبر قد بيّنا لكم الايات ان كنتم تعقلون » « 1 » . اى مؤمنان از غير خودتان ( از كفّار ) همدست نگيريد ( كسانى چون مستشار ، سرپرست و . . . كه در كارهايتان دخالت نمايند ) آنان در آشفتگى شما كوتاهى نمىكنند ، دوست دارند كه شما هميشه در مشقت و سختى باشيد ، گاهى اين دشمنى از گفتارشان آشكار مىشود ( چنان كه شاهديم كه غريبان گفتند اگر مىخواهيد بر ممالك اسلامى مسلّط شويد قرآن و روحانيت را از آنان بگيريد ، و نيز گفتند نگذاريد قرآن در امريكا نشر شود اين كتاب نيست يك بمب است ) و آنچه در دل دارند ( محو اسلام ) بزرگتر است از آنچه گاهى به زبان مىآورند ، به تحقيق آيات را برايتان روشن ساختيم اگر خردمند باشيد . اسلام چيزى را كه مفيد باشد موجب ارزش مىداند ، آن را مال و غصب آن را حرام و اتلاف آن را موجب ضمان مىداند گرچه كارى روى آن انجام نشده و مورد تقاضاى مردم هم نباشد ، مثل انفال كه در فقه اسلام از اموال

--> ( 1 ) - سوره‌ى آل عمران آيه‌ى 118