مىترسم آنها را نگاهبانى و مراعات نكنى و بياموزى ولى عمل ننمايى ، عرض كردم از خداوند توفيق عمل مىخواهم ، فرمود : آسانترين اين حقوق آنست كه آنچه براى خود دوست دارى براى او دوست بدارى و آنچه بر خود نمىپسندى بر اونپسندى ، و حق دوم آنكه او را خشمگين نسازى و رضايت او را بجويى و فرمانش را اطاعت كنى ، حق سوم آنكه او را با تمام وجود يارى كنى ، و با مالت و زبانت و دست و پايت . حق چهارم آنكه چشم او ، و راهنماى او ، و آئينه‌ى اوباشى ( اگر عيبى دارد با مهر و دوستى به او گوشزد كنى پيش از آنكه دشمن با سرزنش به او بگويد ) . حق پنجم آنكه تو سير نباشى و او گرسنه باشد ، تو سيراب نباشى و او تشنه بماند ، و تو پوشيده نباشى و او برهنه باشد . حق ششم آنكه اگر تو خدمتكارى دارى و برادر دينى تو ندارد ، لازم است خدمتكارت را بفرستى تالباس او را بشويد و غذايش را آماده سازد و خانه‌اش را نظافت كند . حق هفتم آنكه هديه‌اى او را بپذيرى و گرامى دارى ، و اگر تو را دعوت كرد اجابت نمايى و اگر بيمار شد عبادت كنى ، و اگر فوت كرد به تشييع جنازه‌اش به روى ، و اگر دريافتى كه نيازى دارد پيش از آنكه با تو در ميان بگذارد به رفع آن اقدام كنى و اين كار را وانگذارى تا او از تو بخواهد ، بلكه پيش از خواستن او در برآوردن نيازش بكوشى اگر اين حقوق را مراعات كردى پيونددوستى را با يكديگر استوار داشته‌ايد . ) نبايد گمان كنيم كه اين دستورات صرف آمال و آرزو و فقط يك ايده‌آل است ، و نبايد تصور شود كه اينها يك سلسله امور اخلاقى است ، اينها روش هميشگى پيامبراكرم ( ص ) و ائمه‌ى طاهرين ( ع ) و ياران راستين ايشان بوده است . قرآن كريم نيز بر همين روش پسنديده شهادت مىدهد : « ويطعمون‌الطعام عليحبه مسكينا و يتيما و اسيرا ، انما نطعمكم لوجه