يكون ميتة او دماً مسفوحاً او لحم خنزير فانه رجس . . . يعنى اى پيامبر به مردم بگو در چيزهايى كه به من وحى شده حرامى نيافتم مگر مردار خون و گوشت خوك كه اينها پليدند . واضح است كه اين آيات شريفه در مقام حصر نيستند چرا كه غير از اين سه مورد محرمات كثير ديگرى هم وجود دارند بعضى از اهل سنت همين استدلال را كرده و حكم به اباحه وحوش و سباع و درنده‌گان نموده‌اند و دليل خود را هم همين آيات ذكر كرده‌اند ! در حالى كه اين گونه مشى و برداشت از آيات قرآن صحيح نيست چرا كه حكم بسيارى از امور در روايات مطرح شده است و حصر در آيه هم حصر حقيقى نيست بلكه حصر اضافى است . قلت : در جواب از اين اشكال بايد بگوييم البته اگر ادله ديگرى اعم از آيه يا روايت ولو ضعيف وجود مىداشت كه حكم ارتباط و محرميت مادر زن و داماد را صراحتاً ذكر كند مسأله تمام شده اعلام مىشد كما اينكه در مورد محارم رضاعى كه در آيه ذكر نشده‌اند روايات متعددى وجود دارند كه دلالت بر مقصود مىكنند اما همانگونه كه يادآور شديم نه در آيه ديگرى از قرآن به مسأله مورد بحث ما اشاره شده است و نه روايتى داريم كه صريح يا ظاهر آن دلالت بر جواز نظر داماد به مادر زن و جواز آشكار كردن زينت توسط مادر همسر در برابر داماد داشته باشد . رواياتى هم كه در اين مورد وجود دارند همه ناظر به همان حرمت ازدواج مىباشند نه مسأله محرميت و جواز نگاه كردن داماد به مادر همسرِ خود . ( چنانچه خواهد آمد ) بنابراين همانگونه كه گفته شد آيه 31 سوره نور در مقام تشريع و قانون‌گذارى است و امروز صبح ( در ظرف زمانى سال پنجم