آنها نشود علامت بى اعتنائى و كدورت بشود چه ؟ كه شنيده مىشود در برخى كشورها رسم است كه با زن و دختر خويش از مهمان پذيرائى در همخوابگى مىشود ، و بديهى است كه خلاف رسم ، نوعى اهانت حساب مىشود ! و رعايت نكردن اين احترام يعنى نپسنديدن زن و خواهر صاحبخانه ! ! شك نيست كه همخوابى هم يكى از راههاى جلب محبت است و چه بسا باب مصالحه را باز مىكند ، ظريفى مىگفت براى برچيدن جنگ از زندگى بشريت خوبست چند ازدواج بين رؤساء كشورها انجام شود يا بدون ازدواج روابط جنسى برقرار كنند . بدين جهات جواز دست دادن مشكل است . هر چند براى آنها هم كه فتوى به جواز داده‌اند احترام كامل قائل هستم . چرا هميشه ما به عادات آنها احترام بگذاريم چرا آنها احترام عقائد ما را نگه ندارند ؟ به نظر من با مذاكره عاطفى و تفهيم احكام مىتوان جلو ناراحتى آنها را گرفت . شما ببينيد پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در مورد تراشيدن ريش و بلند كردن شارب ، رسماً به فرستادگان حاكم يمن به دستور امپراطور ايران ، اعتراض كرد و صريحاً فرمود : خداى من بخلاف روش شما فرمان داده است . با اينكه آنها سفير بودند ! 10 - ماده ( 226 ) بايد تفسير شود . منظور اين است كه صرف ادعاء مهدور الدم بودن كسى مجوز قتل نمىشود . بايد اثبات شود ، و بديهى است كه اثبات آن جز با شهود عدل امكان ندارد ، نظير اين مسئله تجويز قتل شوهر ، زن و فاسقِ زن خود را مىباشد . ليكن پيامبر فرمود اگر نتوانى اثبات كنى قصاص مىشوى . خلاصه اينكه ماده مزبور مجوز قتل نيست بلكه