خصايص و اخلاق 1 . اكثر اوقات ديدگانش به زير بود و هنگام راه رفتن نظرش به سوى زمين بود . 2 . هركه را مىديدند مبادرت به سلام مىكردند و حتى به كودكان و زنان سلام مىدادند . 3 . خلق و خوى بسيار نرم و لطيف داشتند و درشتى در خلق كريمشان وجود نداشت تا جايى كه خداوند فرمود : إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ . « 1 » 4 . با آن خلق و خو در امور الهى از براى خدا به خشم مىآمدند ولى از براى امور دنيوى هيچگاه به غضب نمىآمدند . 5 . كسى را تحقير نمىنمودند و هيچ‌كسى را به خاطر لغزش و خطاى در سخن زير سوال نمىبردند . 6 . بسيار اظهار شادمانى نمىكردند و اكثرا خنديدن حضرت به صورت تبسم بود و كمتر صداى خنده حضرت ظاهر مىشد ، گاهى هم در اثر خنديدن دندانهاى مباركشان آشكار مىگشت . 7 . با عموم مردم به خوشرويى و خوش‌خويى برخورد مىنمودند و از اصحاب و ياران خود جوياى احوال مىشدند و از اخبار عمومى غافل نمىشدند تا كه باطل بر اجتماع حاكم نگردد و مفاسد اخلاقى شيوع نيابند . 8 . اشخاصى نزد حضرت با فضيلت به حساب مىآمدند كه بيشتر خيرخواه مسلمانان بودند و افرادى را كه با مردم مواسات و تعاون و يارى و احسان داشتند بزرگ مىشمردند . آداب معاشرت 1 . حضرت در مجلس جاى مخصوصى براى خود قرار نمىدادند و هرگاه در مجلس وارد مىشدند در آخر مجلس كه جاى خالى وجود داشت

--> ( 1 ) - سوره قلم آيه 4