مىنشستند و در مجلس متوجه عدّه خاصى نمىشدند بلكه به تمامى اهل مجلس التفات مىكردند . 2 . كسانى كه از او تقاضايى داشتند و اظهار نيازى مىنمودند اگر مقدورشان بود پاسخ مثبت مىدادند و اگر هم مقدورشان نبود او را به‌گونه‌اى دلگرم مىكردند . 3 . در محضر ايشان اهل مجلس با صداى بلند سخن نمىگفتند و كسى غيبت كرده نمىشد ، اهل مجلس حضرت يكديگر را توصيه به صبر و تقوا مىنمودند ، نسبت به يكديگر متواضع بودند ، به پيران احترام گذارده مىشد و رعايت كودكان را مىنمودند غريبان را مورد توجه قرار مىدادند و حضرت با اهل مجلس با گشاده‌رويى و نرم‌خويى برخورد مىنمودند و صدا بلند نمىكردند و اگر امرى بر خلاف خواسته و سليقه ايشان واقع مىشد تغافل مىكردند ، با كسى مجادله نمىنمودند و كسى را مزمت و سرزنش نمىكردند و اگر سوءادبى از كسى مىديدند با صبر و متانت برخورد مىنمودند . 4 . به گفته ابن عباس حضرت بر روى خاك مىنشستند و بر روى خاك طعام تناول مىنمودند و اگر غلامى آن حضرت را براى نان جويى به خانه خود دعوت مىكرد اجابت مىنمودند . 5 . همه كارها را به عهده خادم نمىگذاشتند بلكه درب خانه را خود مىگشودند ، گوسفند را خود مىدوشيدند ، بار شتر را خود مىبستند و هرگاه خادم از گرداندن آسياب خسته مىشد او را يارى مىدادند ، آب وضوى خويش را خود حاضر مىكردند و به اهل خانه خدمت مىنمودند . 6 . در حضور جمع تكيه نمىدادند . 7 . هديه را گرچه اندك بود قبول مىنمودند . 8 . هرغذايى كه حاضر مىشد ( چه در ميهمانى چه در منزل ) تناول مىكردند . 9 . شريف هرقوم و قبيله را اكرام مىنمودند . 10 . حضرت عذرپذير بودند خصوصا از غلامان و در خوراك و پوشاك براى خود نسبت به غلامان برترى قائل نبودند .